มาตรา 19 พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน
หมวด ๑ บททั่วไป
มาตรา ๑๙ เพื่อประโยชน์ในการคำนวณระยะเวลาการทำงานของลูกจ้างตามพระราชบัญญัตินี้ ให้นับวันหยุด วันลา วันที่นายจ้างอนุญาตให้หยุดงานเพื่อประโยชน์ของลูกจ้าง และวันที่นายจ้างสั่งให้ลูกจ้างหยุดงานเพื่อประโยชน์ของนายจ้าง รวมเป็นระยะเวลาการทำงานของลูกจ้างด้วย
สรุปมาตรา 19 แบบเข้าใจง่าย 🤖 อธิบายโดย AI
มาตรานี้กำหนดว่าในการนับระยะเวลาการทำงานของลูกจ้างตามกฎหมายคุ้มครองแรงงานนั้น ให้นับรวมวันหยุด วันลา วันที่นายจ้างให้หยุดเพื่อประโยชน์ของลูกจ้าง และวันที่นายจ้างสั่งให้หยุดเพื่อประโยชน์ของนายจ้าง เข้าไปด้วย เพื่อให้การคำนวณระยะเวลาการทำงานเป็นไปอย่างถูกต้อง
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 19 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณคำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับมาตรา 19
วันหยุดตามปกติ เช่น วันเสาร์-อาทิตย์ หรือวันหยุดนักขัตฤกษ์ นับเป็นระยะเวลาการทำงานด้วยหรือไม่
วันหยุดตามปกติของลูกจ้าง ให้นับรวมเป็นระยะเวลาการทำงานด้วย
ถ้าลูกจ้างลาป่วย ลากิจ หรือลาพักร้อน วันที่ลาเหล่านั้นจะถูกนับรวมเป็นระยะเวลาการทำงานหรือไม่
วันลาของลูกจ้าง ไม่ว่าจะเป็นลาประเภทใด ให้นับรวมเป็นระยะเวลาการทำงานด้วย
กรณีที่นายจ้างให้ลูกจ้างหยุดงาน เช่น ให้ไปอบรม หรือหยุดเพราะไม่มีงานให้ทำ วันที่หยุดนั้นจะนับเป็นระยะเวลาการทำงานหรือไม่
วันที่นายจ้างอนุญาตให้หยุดงานเพื่อประโยชน์ของลูกจ้าง และวันที่นายจ้างสั่งให้ลูกจ้างหยุดงานเพื่อประโยชน์ของนายจ้าง ให้นับรวมเป็นระยะเวลาการทำงานด้วย
มาตราใกล้เคียง
↑ ดูพ.ร.บ.คุ้มครองแรงงานทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26
⚠️ ข้อมูลเพื่อการศึกษาเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนตัดสินใจทางกฎหมายทุกครั้ง