มาตรา 17 พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน
หมวด ๑ บททั่วไป
มาตรา ๑๗ สัญญาจ้างย่อมสิ้นสุดลงเมื่อครบกำหนดระยะเวลาในสัญญาจ้างโดยมิต้องบอกกล่าวล่วงหน้า ในกรณีที่สัญญาจ้างไม่มีกำหนดระยะเวลา นายจ้างหรือลูกจ้างอาจบอกเลิกสัญญาจ้างโดยบอกกล่าวล่วงหน้าเป็นหนังสือให้อีกฝ่ายหนึ่งทราบในเมื่อถึงหรือก่อนจะถึงกำหนดจ่ายค่าจ้างคราวหนึ่งคราวใด
เพื่อให้เป็นผลเลิกสัญญากันเมื่อถึงกำหนดจ่ายค่าจ้างคราวถัดไปข้างหน้าก็ได้ แต่ไม่จำต้องบอกกล่าวล่วงหน้าเกินสามเดือน ทั้งนี้ ให้ถือว่าสัญญาจ้างทดลองงานเป็นสัญญาจ้างที่ไม่มีกำหนดระยะเวลาด้วย การบอกเลิกสัญญาจ้างตามวรรคสอง
นายจ้างอาจจ่ายค่าจ้างให้ตามจำนวนที่จะต้องจ่ายจนถึงเวลาเลิกสัญญาตามกำหนดที่บอกกล่าวและให้ลูกจ้างออกจากงานทันทีได้ การบอกกล่าวล่วงหน้าตามมาตรานี้ไม่ใช้บังคับแก่การเลิกจ้างตามมาตรา ๑๑๙ แห่งพระราชบัญญัตินี้ และมาตรา ๕๘๓ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
สรุปมาตรา 17 แบบเข้าใจง่าย 🤖 อธิบายโดย AI
มาตรานี้อธิบายเรื่องการสิ้นสุดของสัญญาจ้างงาน โดยแบ่งเป็นสัญญาที่มีกำหนดเวลา ซึ่งจะสิ้นสุดเมื่อครบกำหนด และสัญญาที่ไม่มีกำหนดเวลา ซึ่งต้องมีการบอกกล่าวล่วงหน้าเพื่อเลิกสัญญา นอกจากนี้ยังรวมถึงสัญญาจ้างทดลองงานที่ถือเป็นสัญญาไม่มีกำหนดเวลาด้วย
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 17 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณคำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับมาตรา 17
ถ้าสัญญาจ้างระบุวันสิ้นสุดไว้ชัดเจน จะเลิกจ้างกันอย่างไร
สัญญาจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาจะสิ้นสุดลงเมื่อครบกำหนดนั้น โดยไม่ต้องมีการบอกกล่าวล่วงหน้า
ถ้าสัญญาจ้างไม่ได้กำหนดระยะเวลาไว้ จะเลิกจ้างกันได้อย่างไร
นายจ้างหรือลูกจ้างสามารถบอกเลิกสัญญาได้โดยบอกกล่าวเป็นหนังสือให้อีกฝ่ายทราบ เมื่อถึงหรือก่อนวันจ่ายค่าจ้าง เพื่อให้มีผลเลิกสัญญาในวันจ่ายค่าจ้างงวดถัดไป
การบอกกล่าวล่วงหน้าต้องนานแค่ไหน
การบอกกล่าวล่วงหน้าไม่จำเป็นต้องเกินสามเดือน
สัญญาจ้างทดลองงานถือเป็นสัญญาแบบไหน
สัญญาจ้างทดลองงานถือเป็นสัญญาจ้างที่ไม่มีกำหนดระยะเวลา
มาตราใกล้เคียง
คู่มือที่เกี่ยวข้อง
↑ ดูพ.ร.บ.คุ้มครองแรงงานทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26
⚠️ ข้อมูลเพื่อการศึกษาเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนตัดสินใจทางกฎหมายทุกครั้ง