มาตรา 75 พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน
หมวด ๑๖ บทกำหนดโทษ
มาตรา ๗๕ ในกรณีที่นายจ้างมีความจำเป็นต้องหยุดกิจการทั้งหมดหรือบางส่วนเป็นการชั่วคราวด้วยเหตุหนึ่งเหตุใดที่สำคัญอันมีผลกระทบต่อการประกอบกิจการของนายจ้าง จนทำให้นายจ้างไม่สามารถประกอบกิจการได้ตามปกติซึ่งมิใช่เหตุสุดวิสัย
ให้นายจ้างจ่ายเงินให้แก่ลูกจ้างไม่น้อยกว่าร้อยละเจ็ดสิบห้าของค่าจ้างในวันทำงานที่ลูกจ้างได้รับก่อนนายจ้างหยุดกิจการตลอดระยะเวลาที่นายจ้างไม่ได้ให้ลูกจ้างทำงาน ณ สถานที่จ่ายเงินตามมาตรา ๕๕ และภายในกำหนดเวลาการจ่ายเงินตามมาตรา ๗๐ (๑)
ให้นายจ้างแจ้งให้ลูกจ้างและพนักงานตรวจแรงงานทราบล่วงหน้าเป็นหนังสือก่อนวันเริ่มหยุดกิจการตามวรรคหนึ่งไม่น้อยกว่าสามวันทำการ
สรุปมาตรา 75 แบบเข้าใจง่าย 🤖 อธิบายโดย AI
มาตรานี้กำหนดให้นายจ้างต้องจ่ายเงินให้ลูกจ้างเมื่อจำเป็นต้องหยุดกิจการชั่วคราวบางส่วนหรือทั้งหมด โดยไม่ใช่เหตุสุดวิสัย การหยุดกิจการต้องมีเหตุผลสำคัญที่กระทบต่อการทำงานปกติของนายจ้าง นายจ้างต้องจ่ายเงินให้ลูกจ้างไม่น้อยกว่าร้อยละเจ็ดสิบห้าของค่าจ้าง และต้องแจ้งให้ลูกจ้างและพนักงานตรวจแรงงานทราบล่วงหน้า
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 75 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณคำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับมาตรา 75
นายจ้างจะหยุดกิจการชั่วคราวได้เมื่อไหร่บ้าง?
นายจ้างสามารถหยุดกิจการชั่วคราวได้เมื่อมีเหตุสำคัญที่ส่งผลกระทบต่อการประกอบกิจการ จนไม่สามารถดำเนินกิจการได้ตามปกติ และเหตุนั้นต้องไม่ใช่เหตุสุดวิสัย
ถ้าโรงงานหยุดชั่วคราว ลูกจ้างจะได้รับเงินเดือนเท่าไหร่?
ลูกจ้างจะได้รับเงินไม่น้อยกว่าร้อยละเจ็ดสิบห้าของค่าจ้างที่เคยได้รับในวันทำงานก่อนที่นายจ้างจะหยุดกิจการ
นายจ้างต้องแจ้งให้ลูกจ้างทราบล่วงหน้าหรือไม่ หากจะหยุดกิจการชั่วคราว?
นายจ้างต้องแจ้งให้ลูกจ้างและพนักงานตรวจแรงงานทราบล่วงหน้าเป็นหนังสือ ไม่น้อยกว่าสามวันทำการ ก่อนวันที่จะเริ่มหยุดกิจการ
นายจ้างต้องจ่ายเงินให้ลูกจ้างนานแค่ไหนในช่วงที่หยุดกิจการชั่วคราว?
นายจ้างต้องจ่ายเงินให้ลูกจ้างตลอดระยะเวลาที่นายจ้างไม่ได้ให้ลูกจ้างทำงาน
มาตราใกล้เคียง
↑ ดูพ.ร.บ.คุ้มครองแรงงานทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26
⚠️ ข้อมูลเพื่อการศึกษาเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนตัดสินใจทางกฎหมายทุกครั้ง