คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 517-518/2465
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การกระทำที่ก่อให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจ แม้จะไม่ถึงขั้นเป็นเหตุให้ถึงแก่ความตายในทันที แต่หากเป็นเหตุโดยตรงหรือโดยอ้อมที่ทำให้ผู้ถูกกระทำถึงแก่ความตายในภายหลัง โดยที่ผู้ตายมีโรคประจำตัวอยู่แล้ว ก็อาจถือเป็นความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาได้
ย่อคำพิพากษา
จำเลยทำร้ายผู้ตายมีบาดแผล แต่ไม่เป็นบาดแผลสำคัญ รักษาตัวอยู่ได้เดือนหนึ่งจึงขาดใจตาย แพทย์ไม่รับรองว่าผู้ตายได้ตายโดยพิษบาดแผลที่ถูกกระทำร้าย แลผู้ตายก็เป็นนิ่วอยู่แล้วด้วย ศาลอุทธรณ์แลศาลฎีกาตัดสินว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 517 - 518/2465
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
จำเลยทำร้ายผู้ตายมีบาดแผล แต่ไม่เป็นบาดแผลสำคัญ รักษาตัวอยู่ได้เดือนหนึ่งจึงขาดใจตาย แพทย์ไม่รับรองว่าผู้ตายได้ตายโดยพิษบาดแผลที่ถูกกระทำร้าย แลผู้ตายก็เป็นนิ่วอยู่แล้วด้วย ศาลอุทธรณ์แลศาลฎีกาตัดสินว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 517 - 518/2465
รายละเอียดคดี
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | พิจารณา · หริศ · นคร |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา