คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 371/2471

ป้องกันพอสมควรแก่เหตุ

คดีนี้ ศาลล่างทั้ง ๒ ว่า+ จำเลยมีผิดตาม ม. ๒๔๙ แต่จำเลยให้การรับสารภาพ+ ๑ ใน ๓ คง จำคุกจำเลย ๑๖ ปี จำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังว่าคดีนี้โจทก์ไม่มีพะยานเห็นว่า บ. ผู้ตายถูกทำร้ายโดยบอก+การอย่างไร บ. ก็บอกง่าไม่รู้ใครทำ แลจำเลยต่อสู้ว่าทำไปโดยป้องกันตัว พะยานจำเลยเบิกความสมเหตุผลว่า บ. ผู้ตายไปถามจำเลยทั้ง ๒ และเกิดเถียงกันแล้ว บ. เงื้อมีดจะฟัน จำเลยหนีไปติดขอนไม้ บ. จำเลยล้มลง บ. พอ บ.ตั้งตัวได้ก็ไล่ฟัน ล. ๆ วิ่งหนี บ. เข้าฟัน ม. ๆ จึงเอาไม้ตี บ. ล้มลงแล้วหนีไปดังนี้ศาลฎีกาตัดสินว่าจำเลยทั้ง ๒ ทำการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ให้ยกฟ้อง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 371/2471 อัยยการระยอง โจทก์ นายฮั่ว นายมงคล ล.