คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 218/2472

น่าที่ผู้จ่ายเงินไม่ต้องเลินเล่อ ประมวลแพ่ง ม.609 ไม่บังคับถึงการขนของทางทะเล

คดีนี้โจทก์ได้ฝากเงิน ๑๕๐๐ บาทต่อกับตันเรือของบริษัทจำเลยเพื่อส่งให้ ง.ที่จันทบุรี กับตันได้ทำใบตราส่งให้โจทก์ ๒ ฉะบับ ๆ หนึ่งเพื่อส่งให้ ง.นำมารับเงินจาก อ.จำเลยที่ ๓ ผู้แทนของบริษัทจำเลย ในใบตราส่งจำกัดข้อรับผิดชอบไว้ว่า บริษัทจำเลยจะจ่ายเงินให้แก่ ง.หรือผู้ถือแล้วบริษัทจำเลยหมดความรับผิดชอบ จำเลยที่ ๓ ได้จ่ายเงินให้แก่ผู้ถือใบตราส่ง (แต่ไม่ใช่ ง.) โดยมิได้เลินเล่อเช่นนี้ จำเลยจะต้องรับผิดชอบอีกหรือไม่ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า จำเลยหมดความรับผิดชอบ เพราะสัญญาระวางโจทก์จำเลยมีข้อมัดอยู่แน่นนอนสำหรับความรับผิดชอบของจำเลย ส่วนประมวลแพ่งว่าด้วยใบตราส่งที่โจทก์อ้างนั้นจะมาใช้บังคับในคดีนี้หาได้ไม่เพราะ ม.๖๐๙ บัญญัติไว้ชัดเจนแล้ว ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 218/2472 นายเหม็ง โจทก์ บริษัทเรือไฟไทยที่ 1 นายเซี้ยงที่ 2 นายอาจที่ 3 จำเลย