คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1068/2473

ให้เงินค่าไถ่โคเขาไปโดยรู้แล้วว่าเขาเปนคนลัก ยังไม่เปนผิดฐานฉ้อ

พ.เจ้าทรัพย์รู้ว่าจำเลยสมคบกันลักโค ๑ โค จึงไปขอให้จำเลยช่วยหาโคนั้นให้ จำเลยรับโดยเรียกเอาเงิน ๑๐ บาท และนัดจะคืนโคให้ แต่จำเลยหาได้นำโคมาคืนให้ไม่ มีปัญหาว่าจำเลยจะมีผิดฐานฉ้อโกงด้วยหรือไม่ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิด ๒ กะทง คือ ฐานลักตาม ม.๒๙๔ กะทงหนึ่งให้จำคุกคนละ ๑๐ ปี และฐานฉ้อตาม ม.๓๐๔ อีกกะทงหนึ่ง ให้จำคุกอีกคนละ ๖ เดือน ศาลฎีกาและศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ว่าจำเลยไม่มีผิดฐานฉ้อ เพราะพวกเจ้าทรัพย์ไปขอไถ่โคจากจำเลยโดยรู้แล้วว่าจำเลยลักโคมานั้น เจ้าทรัพย์ไม่ได้หลงจำเลยก็ไม่ได้หลอกลวง จึงให้ยกข้อที่ลงโทษจำเลยฐานฉ้อเสีย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1068/2473 อัยยการนครราชสีมา โจทก์ นายโป๊ะ นายอ่อง จำเลย