คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 41/2473

ป้องกันพอสมควรแก่เหตุ พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ ปัญหากฎมาย การที่ศาลฟังข้อเท็จจริงอย่างเดียว แต่ใช้บทกฎหมายต่างกัน

คดีนี้อ้ายคำนักโทษด้วยกันเปนคนเตะชอบรังแกคน ได้ไปเตะและตบหน้า อ.ๆ หนี อ้ายคำไล่ไปทำร้ายอีก จำเลยเข้าห้าม อ้ายคำกลับเอามีดฟันจำเลย ๒ แผล จำเลยแย่งมีดได้และหนีออกไปข้างนอกแล้วร้องท้าอ้ายคำ ๆ กับพวก ๓-๔ คนดันประตูออกมา เอาอิฐและสากขว้างจำเลยแล้วตรงเข้าต่อยจำเลย ๓ ที จำเลยก็เอามีดแทงถูกอ้ายคำล้มลง พวกอ้ายคำเข้าตีจำเลย ดังนี้ ศาลเดิมเห็นว่าจำเลยมีผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาตาม ม.๒๕๑ จำคุก ๗ ปี ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยป้องกันเกินกว่าเหตุตาม ม.๕๓ - ๒๕๑ ให้จำคุก ๑ ปี ศาลฎีกาตัดสินกลับศาลล่างทั้ง ๒ ว่า จำเลยป้องกันพอสมควรแก่เหตุ การที่จำเลยออกไปท้าอ้ายคำ ก็ไม่เปนเหตุวิวาท เพราะจำเลยถูกอ้ายคำทำร้าย ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 41/2473 อัยยการนครราชสีมา โจทก์ อ้ายเยี่ยม จำเลย