คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 703-704/2473
ป.อาญา ม.285
ย่อคำพิพากษา
คำให้การของพะยานในศาลไม่เปนหมิ่นประมาท
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายอาญา ม.285 →
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
ได้ความว่าจำเลยให้การเปนพะยานต่อศาลโดยกล่าวว่า "คำให้การของพะยาน (จำเลย) ในชั้นอำเภอไต่สวนนั้นมิใช่เปนความจริง เพราะถูกขุนอักฏรสรสิทธินายอำเภอบังคับขู่เข็ญให้ให้การ " โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานหมิ่นประมาทขุนอักษรสรสิทธิตาม ม.๑๑๖-๒๘๒
ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า การที่ให้การเปนพะยานในศาลโดยลักษณคำเบิกความเช่นนี้จะว่าเปนหมิ่นประมาทไม่ได้ ให้ยกฟ้องโจทก์
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 703 - 704/2473
อัยการนครสวรรค์ โจทก์
นายปลื้ม ศรีทัต นายอ่อน ศรีทัต จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยการนครสวรรค์ · จำเลย - นายปลื้ม ศรีทัต นายอ่อน ศรีทัต |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | หริศ · ศรี · นล |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - พระเมธาวินิจฉัย · ศาลอุทธรณ์ - พระสุธรรม ฯ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา