คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 958/2474
ย่อคำพิพากษา
ถึงแม้จะเดิรมาตั้ง 20 ปี
เจ้าของที่ปิดได้ ถ้ามีทางอื่นสะดวกพอ
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
—
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
ได้ความว่าทางรายพิพาทอยู่ในโฉนดของจำเลย โจทก์กับพวกเคยใช้ทางนี้มาประมาณ ๒๐ ปีแล้ว โดยเดิมที่นี้เป็นของมารดาแลยายโจทก์ ภายหลังตกเป็นของญาติโจทก์ แลระวางนั้นทางพิพาทรกร้างไม่ได้ทำประโยชน์อย่างใด บัดนี้จำเลยได้ซื้อไว้แลทำเป็นนาขึ้น แลห้ามโจทก์ไม่ให้เดิรโจทก์จึงฟ้องขอให้เปิด
ศาลฎีกาเห็นว่า การที่โจทก์เดิรลัดในทางพิพาทก็โดยอาศัยพี่น้องโจทก์ยินยอมให้เดิร เพราะขณะนั้นยังรกร้างอยู่ แลก็ปรากฎว่ามีทางหลวงอีกทางหนึ่งซึ่งสาธารณชนใช้ไปมาได้ แต่เป็นหล่มแลอ้อมกว่าทางพิพาทเล็กน้อยเท่านั้น ซึ่งเป็นการสะดวกที่โจทก์จะใช้ทางนี้อยู่แล้ว ไม่มีเหตุที่จะยอมให้โจทก์ถือประโยชน์ส่วนตัวมาตัดสิทธิจำเลยได้ ให้ยกฟ้องโจทก์
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 958/2474
นางบัว เฉยนาคมารดา ผู้ปกครองนางสาวอ่อน โจทก์
นายโต๊ะ นางถาด นายบุญ จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นางบัว เฉยนาคมารดา ผู้ปกครองนางสาวอ่อน · จำเลย - นายโต๊ะ นางถาด นายบุญ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | นล · ศรี · หริศ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลเดิม - หลวงวรการไพจิตร์ · ศาลอุทธรณ์ - พระราชปัญญา |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา