คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1048/2477
ย่อคำพิพากษา
ผู้ที่มีอายุเกินกว่า 14 ปี ไม่ควรจะเรียกว่าเด็กต่อไปตาม พ.ร.บ.ประถมศึกษาและเจ้าพนักงานไม่มีอำนาจบังคับให้เล่าเรียน
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
อาชญา ม.334
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
ได้ความว่าเด็กหญิงสอนเกิดวันที่ ๗ ธันวาคม พ.ศ.๒๔๖๑ เป็นบุตรีจำเลยเรียนอยู่ในโรงเรียนประชาบาล ได้ขาดเรียน ๓๐ วันติด ๆ กันกรมการอำเภอจึงแจ้งให้จำเลยจัดส่งเด็กหญิงสอนเข้าโรงเรียนต่อไป จำเลยหากระทำไม่ และได้ความว่าเด็กหญิงสอนอ่านหนังสือยังไม่ออก โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ประถมศึกษา พ.ศ.๒๔๖๔ ม.๖-๗-๔๒-๔๔ และกฎหมายลักษณอาชญามาตรา ๓๓๔ ข้อ ๒
ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์เห็นว่าเด็กหญิงสอนอายุเกินเขตต์ที่จะเรียกว่าเด็ก คำสั่งเจ้าพนักงานไม่ชอบด้วยกฎหมายให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาตัดสินว่าการยกเว้นจากการเรียนซึ่งจะให้ได้โดยผู้ว่าราชการจังหวัดหรือสมุหเทศาภิบาลตาม ม.๑๑-๑๒ นั้นกล่าวถึงเด็กอายุต่ำกว่า ๑๔ ปี นางสาวสอนอายุเกินกว่านี้ และไม่ควรจะเรียกว่าเด็กต่อไปแล้วให้ยกฎีกาโจทก์
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1048/2477
อัยยการกาฬสินธุ์ โจทก์
นายจำปา ภาระนุรักษ์ จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยยการกาฬสินธุ์ · จำเลย - นายจำปา ภาระนุรักษ์ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ · มนธา · พลางกูร |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา