คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 502/2481

กลางคืนหมายความว่าขอลาระหว่างตั้งแต่พระอาทิตย์ตกไปจนพระอาทิตย์ขึ้น ฟ้องว่ากระทำผิดในคืนวันที่ 10 ได้ความว่ากระทำผิดในคืนวันที่ 9 แม้จะเป็นเวลาเที่ยงคืนล่วงแล้วก็ต้องยกฟ้อง อ้างฎีกาที่ 1272/2479

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดเมื่อคืนวันที่ ๑๐ ธันวาคม ๒๔๘๐ ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยทำผิดเมื่อวันขึ้น ๖ ค่ำเดือนอ้าย ซึ่งตรงกับวันที่ ๙ ธันวาคม ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเหตุเรื่องนี้เกิดเมื่อพ้นเที่ยงคืนแล้ว ถ้านับตามแบบใหม่ก็เป็นวันที่ ๑๐ จึงพิพากษากลับศาลชั้นต้นลงโทษจำเลย ศาลฎีกาตัดสินว่าตามนัยฎีกาที่ ๑๒๗๒/++++ และ ม.๖(๒๔) แห่งกฎหมายอาญา เวลากลางคืนนั้นคือตั้งแต่พระอาทิตย์ตกจนถึงพระอาทิตย์ขึ้น เวลากลางคืนวันที่ ๑๐ ตามโจทก์ในคดีนี้ต้องถือว่าตั้งแต่พระอาทิตย์ตกจนพระอาทิตย์ขึ้น แต่จะกลับกลายมาเป็นเวลากลางคืนของวันที่ ๙ ไม่ได้ เพราะวันที่ ๙ เวลาเที่ยงคืนล่วงแล้วก็เป็นเวลากลางคืนวันที่ ๙ อยู่นั่นเอง เมื่อเช่นนี้เรียกว่าโจทก์ฟ้องผิดวันลงโทษจำเลยมิได้ ต้องยกฟ้องดังศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 502/2481 พนักงานอัยยการ โจทก์ นายเขียง แจ่มจันทร์ จำเลย