คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 730/2484

การแข่งเรือที่คณะกรมการอำเภอจัดขึ้นเพื่อความสนุกรื่นเริงในงานนักขุตร์ฤกษ์ตามฤดูกลาลไม่เป็นการเล่นซึ่งมีผู้จัดขึ้นเพื่อเป็นทางมาซึ่งผลประโยชน์แก่ผู้จัด และไม่มีลักษระคล้ายวิ่งวัว จึงไม่เป็นการผิดกฎหมาย โจทก์ฟ้องจำเลยให้การรับสารภาพ แต่เมื่อพิจารณาได้ความว่าการกระของจำเลยไม่ผิดกฎหมาย ก็ลงโทษจำเลยไม่ได้.

ข้อเท็จจริงได้ความว่าคระกรมการอำเภอกันตังได้จัดให้มีการแข่งเรือเพื่อความสนุกรื่นเริงในที่สาธารณะขึ้นที่ท่าเรือตลาดกันตัง จำเลยได้ถือเอาผลการแพ้ชนะของกีฬานั้นมาพะนันขันต่อในระหว่างจำเลยซึ่งเป็นคนดู เสมอกันคนละ ๒ บาท ๕๐ สตางค์ โดยจำเลยคนหนึ่งถือหางเรือแข่งลำหนึ่งว่าเป็นฝ่ายชะนะ จำเลยอีกคนหนึ่งถือหางอีกลำหนึ่งว่าเป็นฝ่ายชะนะ. ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติการพะนัน พ.ศ.๒๔๗๘ มาตรา ๔,๑๒ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นเห็นว่าการการกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติการพะนัน พ.ศ.๒๔๗๘ มาตรา ๑๒ เพราะการเล่นแข่งเรือนี้เป็นกีฬาที่คณะกรมการอำเภอเจ้าหน้าที่จัดให้มีขึ้นเพื่อความสนุกรื่นเริงในการนักขัตร์ฤกษ์ตามฤดูกาลหาใช่การเล่นซึ่งผู้จัดให้มีขึ้นเพื่อเป็นทางน้ำมาซึ่งผลประดยชน์แก่ผู้จัดหรือมีลักษระคล้ายกับวิ่งวัวคนไม่ และที่จำเลยให้การรับว่าได้กระทำผิดตามฟ้อง จะถือว่าจำเลยผิดเสมอไปไม่ได้ เพราะเมื่อฟ้องของโจทก์เองปรากฏชัดว่าการกระทำของจำเลยไม่เป็นผิดตามกฎหมายที่โจทก์อ้างแล้ว ก็ลงโทษเลยไม่ได้ จึงพิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 730/2484 อัยยการจังหวัดตรัง โจทก์ นายฮุ้ย แซ่สิ้ม นายผักฮั้ว แซ่ยี่สิ้น จำเลย