⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 291/2485

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 291/2485

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การที่จำเลยไม่ชำระหนี้แก่เจ้าหนี้หลายราย และไม่ปรากฏทรัพย์สินเพียงพอ ย่อมสันนิษฐานได้ว่าจำเลยมีหนี้สินล้นพ้นตัว.

ย่อคำพิพากษา

จำเลยไม่ใช้หนี้โจทก์และเจ้าหนี้อื่น กับไม่ปรากฏว่าจำเลยมีทรัพย์สมบัติเท่าไรแน่ดังนี้สันนิษฐานว่ามีหนี้สินล้นพ้นตัวได้. ในคดีล้มละลายโจทก์ฟ้องว่าจำเลยตั้งบ้านเรือนอยู่จังหวัดพระนคร เมื่อจำเลยต่อสู้ว่ามีภูมิลำเนาอยู่จังหวัดอื่น โจทก์สืบว่า พักอยู่ในจังหวัดพระนครและประกอบธุระกิจในจังหวัดพระนครได้ ไม่เป็นการสืบนอกประเด็น.

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.87 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.172 พระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ.2483 ม.8 พระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ.2483 ม.9 พระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ.2483 ม.61 พระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ.2483 ม.150

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยเป็นบุคคลล้มละลาย จำเลยตัดฟ้องว่าจำเลยมีภูมิลำเนาอยู่บ้างโป่ง จังหวัดราชบุรี โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องให้ล้มละลายได้ ทั้งจำเลยก็มิได้มีหนี้สินล้นพ้นตัว. ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยเป็นบุคคลล้มละลายตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ.๒๔๘๓ มาตรา ๖๑. จำเลยฎีกาว่า โจทก์ระบุในฟ้องว่าจำเลยตั้งบ้านเรือนอยู่ตึก ๗ ชั้น จังหวัดพระนคร ไม่ได้กล่าวว่าจำเลยประกอบธุระกิจในจังหวัดพระนคร โจทก์สืบว่าจำเลยประกอบธุระกิจในจังหวัดพระนคร เป็นการนอกประเด็น ศาลไม่ควรรับฟัง และข้อว่าจำเลยมีหนี้สินล้นพ้นตัวโจทก์ก็สืบไม่ได้ความตามที่กล่าวในมาตรา ๘ แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย. ศาลฎีกาเห็นว่าการที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยตั้งบ้านเรือนอยู่ตึก ๗ ชั้น จังหวัดพระนคร ขอให้ศาลพิพากษาให้เป็นบุคคลล้มละลาย จำเลยต่อสู้ว่ามีภูมิลำเนาอยู่บ้านโป่ง จังหวัดราชบุรีแห่งเดียว ซึ่งโจทก์จะฟ้องให้จำเลยล้มละลายไม่ได้ และโจทก์สืบพะยานว่าความจริงจำเลยมีที่พักอยู่ตึก ๗ ชั้นจังหวัดพระนครดั่งนี้ หาเป็นการสืบนอกฟ้องนอกประเด็นผิดกระบวนพิจารณาอย่างใดไม่ส่วนหนี้สินล้นพ้นตัวหรือไม่นั้น ก็ได้ความว่านอกจากจำเลยไม่ใช้หนี้โจทก์แล้ว ยังมีเจ้าหนี้อื่นอีกซึ่งจำเลยไม่ใช้ ทรัพย์สมบัติจำเลยก็ไม่ปรากฏว่า มีเท่าไรแน่ จึงเป็นเหตุให้พอถือได้ว่าจำเลยมีหนี้สินล้นพ้นตัวได้ ส่วนความในมาตรา ๘ เป็นแต่บัญญัติไว้ให้เห็นเป็นสังเขปว่าถ้ามีเหตุอย่างใดอย่างหนึ่งปรากฏขึ้นดั่งที่บัญญัติไว้แล้ว ให้สันนิษฐานว่าจำเลยมีหนี้สินล้นพ้นตัวได้ หากมีเหตุอื่นใดปรากฏขึ้นนอกจากที่บัญญัติไว้ ศาลก็อาจถือว่าจำเลยมีหนี้สินล้นพ้นตัวได้เหมือนกัน ดั่งเช่นเหตุที่ได้ความมาในเรื่องนี้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 291/2485 นายเทียม แซ๋เล็ก นายโส่ยกวน แซ่ลิ้ม โจทก์ นายลิวเซง แซ่เต็งหรือโสภณ สมบูรณ์พันธ์ จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - นายเทียม แซ๋เล็ก นายโส่ยกวน แซ่ลิ้ม · จำเลย - นายลิวเซง แซ่เต็งหรือโสภณ สมบูรณ์พันธ์
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)ธรรมบัณฑิต · อิศร · อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลชั้นต้น - นายชวน สิงหลกะ · ศาลอุทธรณ์ - พระวรพจน์ วินิจฉัย
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 767/2518ฎีกา 681/2506ฎีกา 610/2520ฎีกา 5473/2548ฎีกา 2076/2542ฎีกา 2307/2518ฎีกา 2732/2534ฎีกา 1415/2540ฎีกา 272/2490ฎีกา 3542/2545ฎีกา 3219/2534ฎีกา 149/2526ฎีกา 5272/2544ฎีกา 6105/2531ฎีกา 534/2504ฎีกา 56/2520ฎีกา 1896/2492ฎีกา 991/2548ฎีกา 7051/2540ฎีกา 1239/2514ฎีกา 1145/2512ฎีกา 2224/2528ฎีกา 1959/2529ฎีกา 119/2532
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา