คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 507/2485

การขายฝากที่ดินเป็นนิติกรรมที่ต้องทำเป็นหนังสือ ฉะนั้นการตั้งตัวแทนต้องทำเป็นหนังสือด้วย

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขายฝากที่ดินไว้ ๑ แปลง เกินกำหนดแล้ว ไม่ไถ่คืนและยังคงอยู่ในที่รายนี้อีก จึงขอแสดงกรรมสิทธิ์และขับไล่ จำเลยต่อสู้ว่าไม่เคยขายฝากที่ดินแก่โจทก์และไม่เคยมอบอำนาจหรือมอบฉันทะให้ผู้ใดขายฝากแทน จำเลยปกครองที่ดินอยู่ตลอดมาโดยโจทก์ไม่เคยเกี่ยวข้องศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลยตามฟ้อง. ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าหนังสือกรมธรรม์ขายฝากที่ดินรายนี้มีชื่อนางแพงเป็นผู้ขายฝาก แต่นางแพงไม่ได้ลงชื่อในกรมธรรม์มีแต่ลายมือชื่อนางกลีบแทนผู้ขายฝาก และไม่ปรากฏว่ามีการมอบอำนาจกันประการใดตามกฎหมายนิติกรรมขายฝากที่ดินต้องทำเป็นหนังสือ การตั้งตัวแทนเพื่อการนี้จึงต้องทำเป็นหนังสือด้วย ฉะนั้นการกระทำของนางกลีบจึงไม่ผูกพันนางแพง และจะสันนิษฐานว่ากรมธรรม์สมบูรณ์ไม่ได้ เพราะมิได้ปฏิบัติให้ถูกต้องตามกฎหมาย อนึ่งยังได้ความต่อไปว่า ที่รายนี้เดิมเป็นของนางไผ่ซึ่งจำเลยเป็นผู้รับมรดก แต่สัญญาการขายฝากรายนี้ได้ทำกันขณะนางไผ่ยังมีชีวิตอยู่ จึงเห็นว่าแม้นางแพงเองก็ไม่มีอำนาจที่จะเอาที่พิพาทไปขายฝากผู้ใดในเวลานั้นได้ จึงพิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 507/2485 นายยุง ไจดี โดยนายแจ้ง มูลกันทา ผู้รับมรดก โจทก์ นางแพง อ่อนนุ่ม ที่ 1 นายฮุบ ที่ 2 นางเทืองที่ 2 จำเลย