คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 53/2485

ฟ้องว่าจับไม้สักไม่มีดวงตราได้จากจำเลยจึงถือว่าจำเลยชักลากออกจากป่า แม้จำเลยรับสารภาพ ถ้าในฟ้องปรากฎว่าเป็นไม้ซึ่งเลื่อยเป็นเหลี่ยมไว้แล้ว ย่อมไม่เข้าข้อสันนิษฐานข้อ 5 จะลงโทษจำเลยไม่ได้

โจทก์ฟ้องว่าจับไม้สักซึ่งเลื่อยเป็นเหลี่ยมและไม่มีดวงตราไว้จากจำเลย จึงถือว่าจำเลยชักลากไม้สักออกจากป่าโดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยรับสารภาพ ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยผิดตามพระราชบัญญัติป้องกันการลักลอบชักลากไม้สักฯ ร.ศ. ๑๑๘ ข้อ ๓,๕ พิพากษาปรับจำเลย ริบไม้ของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์นำสืบไม่ได้ว่าจำเลยชักลาก พิพากษากลับยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าไม้สักของกลางรายนี้ได้เปลี่ยนสภาพไปมากจนไม่อาจจะเข้าข้อสันนิษฐานที่ว่าจำเลยได้ชักลากไม้ของ กลางอันเป็นการผิดพระราชบัญญัติ นอกจากว่าไปจับไม้ของกลางได้ที่จำเลยและเป็นไม้ที่ไม่เคยมีดวงตราประทับเท่านั้น ยังไม่เพียงพอที่จะถือว่าจำเลยเป็นผู้ชักลาก จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 53/2485 อัยการจังหวัดแพร่ โจทก์ นายกุศล ปัญญา-มาลัย จำเลย