คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 151/2487

หนังสือหย่าที่หย่ากันโดยความยินยอมนั้นไม่จำเปนต้องลงชื่อต่อหน้าพยานท์

โจทฟ้องขอหย่าและเรียกค่าเสียหายกับขอไห้แบ่งสินสมรสได้ความว่า โจทกับจำเลย ๒ ได้ทำหนังสือหย่ากันมาแล้ว แต่ไบหนังสือหย่านั้น โจทลงชื่อต่อนายนากนายปลื้ม ๆ ลงซื้อเปนพยานจำเลยที่ ๒ ได้ลงชื่อต่หม้านายนาก พยานคนเดียว สาลชั้นต้นพิพากสายกฟ้องโดยฟังว่าตามหนังสือหย่า โจทกับจำเลยที่ ๒ ได้หย่ากันแล้ว สาลอุธรน์พิพากสาให้โจกกับจำเลยที่ ๒ หย่าขาดจากกันแต่มีผู้พิพากสานายหนึ่งมีความเห็นแย้งว่า การหย่าระหว่างโจทกับจำเลยที่ ๒ สมบูรณ์ตามมาตรา ๑๔๙๘ แห่งประมววนกดหมายแพ่งและพานิชแล้ว ควรพิพากสายืนตามสาลชั้นต้น สาลดีกาเห็นว่า คู่หน่าไม่จำเปนต้องลงชื่อต่อหน้าพยานเพระากดหมายมิได้บังคับไว้เช่นนั้นโดยตรง ความประสงค์ของกดหมายมีเพียงว่า ต้องได้มีพยานลงลายมือชื่อไนหนังสือ ๒ นาย เปนพยานไนข้อตกลงที่ได้ทำกัน หนังสือหย่านี้สมบูรณ์แล้ว จึงพิพากสาแก้คำพิพากสาสาลอุธรน์ ไห้ยกฟ้องโจท ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 151/2487 นายเส่ง บางรักส์ โจทก์ นายแสง เพ็ชรสุด นางปุ่น บางรักส์ นางสุด บุนสุด จำเลย