คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 893/2487
ลักษณะอาญา ม.288, 297 · ป.อาญา ม.288, 336 · ป.วิ.อาญา ม.220
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การกระทำที่ผู้กระทำได้เอาทรัพย์สินใส่กระเป๋าขณะที่เจ้าของร้านหันไปทางอื่น และเมื่อเจ้าของร้านเห็นก็วิ่งหนีไป ถือเป็นความผิดฐานลักทรัพย์ ไม่ใช่ความผิดฐานวิ่งราวทรัพย์ เนื่องจากไม่มีการฉกฉวยทรัพย์สินต่อหน้าต่อตาเจ้าของทรัพย์
ย่อคำพิพากษา
เข้าไปไนร้านแล้วเอาทรัพย์ไส่กะเป๋าเวลาเขาเหลียวไปทางอื่นพอเขาเห็นร้องขึ้นก็หนีไปดังนี้ไม่เปนวิ่งราวเพราะไม่มีกิรินาฉกฉวย
ตามข้อเท็ดจิงที่สาลอุธรน์ฟังมาจะเปนผิดถานลักทรัพย์หรือวิ่งราวทรัพย์ เปนปัญหาข้อกดหมาย
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ม.220 → ประมวลกฎหมายอาญา ม.288 → ประมวลกฎหมายอาญา ม.336 →
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
สาลชั้นต้นลงโทสจำเลยถานวิ่งราว สาลอุธรน์แก้เปนถานลักทรัพย์
โจทดีกา สาลดีกาฟังข้อเท็ดจิงดังที่สาลอุธรน์ฟังมาว่า จำเลยเข้าไปไนร้านผู้เสียหายแล้วเปิดตู้หยิบนาลิกาดู จำเลยบอกไห้ผู้เสียหายหยิบของอื่น พลางชี้มือบอกไห้หยิบ พอผู้เสียหาเหลียวไปตามที่ชี้ จำเลยก็เอานาลิกาที่หยิบดูไส่กะเป๋ากางเกง ผู้เสียหายหันกลับมาเห็นแล้วพูดว่าจำเลยเอานาลิกาไป จำเลยหนีออกนอกร้านผู้เสียหายตามไป สาลดีกาเห็นว่าจะว่าเปนกิริยาฉกฉวยยังไม่ได้ จึงไม่ไช่วิ่งราวทรัพย์จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 893/2487
อัยการเลย โจท
นายบพิตร ทิพรส จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจท - อัยการเลย · จำเลย - นายบพิตร ทิพรส |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | จำรูญ โปษยานนท์ · คง อิสรภักดี · ย.เลขวนิชธัมวิทักส์. |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | นายประเสิด นิพัฒกุล · นายจิตร จุนนานนท์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา