คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 767/2490

คดีศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องแม้ฟังข้อเท็จจริงไม่ตรงกันก็ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้.

โจทก์ฟ้องและยื่นคำร้องเพิ่มเติมฟ้องว่า จำเลยสมคบกับพวกใช้เครื่องมือลักจับปลาในบ่อของโจทก์ และทำลายต้นข้าวเสียหาย ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๘๘,๒๙๓,๓๒๔,๓๒๕ และ๒๓+ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังว่า จำเลยสมคบกันจับปลาจริงแต่จำเลยเข้าใจโดยมีเหตุผลสมควรว่าเป็นหนองสาธารณะประโยชน์ มิได้เคยมีจิตต์คิดเป็นโจร พิพากษายกฟ้อง. ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า หนองรายนี้เป็นหนองสาธารณะ +ที่จับได้คือ ปลาในหนองสาธารณะนั่นเอง จำเลยไม่มีผิดฐานยักยอกทรัพย์ พิพากษายืน. โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ศาลฎีกาเห็นว่า คดีเรื่องนี้ศาลอุทธรณ์ได้พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นโดยอาศัยข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตาม ป.ม.วิ.อาญา มาตรา ๒๑๙ ให้ยกฎีกาของโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 767/2490 นายเอี่ยม พูนลาภ โจทก์ จ่านายสิบตำรวจประยุทธ จอมคำสี, ร.ต.ต ช่วง ภวภูตานนท์ , นายเฉลิม ภวภู ตานนท์ , พลตำรวจสายยนต์ บุดรักษา, นายสอ สัตยาคุณ จำเลย.