⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 192/2488

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 192/2488

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ผู้จำหน่ายยาสูบตาม ม.19 หมายถึงผู้ทำการจำหน่ายยาสูบให้แก่ผู้บริโภคโดยทั่วไป การฟ้องว่าจำหน่ายยาสูบเกินราคาเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอต่อการลงโทษ.

ย่อคำพิพากษา

ประกาศกระทรวงคลัง ลงวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2486 ม.18 กำหนดวิธีและข้อห้ามไว้สำหรับผู้ได้รับอนุญาตจำหน่ายยาสูบในเขตต์จำหน่ายยาสูบ ส่วน ม.19 ใช้สำหรับผู้จำหน่ายยาสูบทั้งในและนอกเขตต์จำหน่ายยาสูบ ผู้จำหน่ายยาสูบตาม ม.19 หมายถึงผู้ทำการจำหน่ายยาสูบให้แก่ผู้บริโภคโดยทั่ว ๆ ไป ถ้าฟ้องของโจทก์ระบุเพียงว่าจำเลยจำหน่ายยาสูบเกินราคา ย่อมไม่เพียงพอจะลงโทษจำเลยได้ ในเรื่องความผิดฐานจำหน่ายยาสูบในเขตต์จำหน่ายยาสูบโดยไม่ได้รับอนุญาตนั้น ถ้าโจทก์อ้างประกาศกำหนดเขตต์จำหน่ายยาสูบผิดไป แต่จำเลยรับสารภาพแล้วก็ลงโทษจำเลยได้.

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประกาศกระทรวงการคลัง ลงวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2486 ม.18 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ม.158 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ม.176 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ม.192 พระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ.2486 ม.17 พระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ.2486 ม.18 พระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ.2486 ม.19

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยฐานจำหน่ายบุหรี่ในเขตต์จำหน่ายยาสูบโดยไม่ได้รับอนุญาตแต่ให้ยกข้อหาฐานจำหน่ายบุหรี่เกินราคาที่อธิบดีกรมสรรพาสามิตต์กำหนด ศาลชั้นต้นให้ริบบุหรี่แต่ศาลอุทธรณ์ไม่ริบ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามฟ้องของโจทก์เข้าใจไม่ได้ว่าจำเลยจำหน่ายยาสูบไปกี่ครั้ง แต่ตามรูปเรื่องและตามหลักจะต้องสันนิษฐานให้เป็นผลดีแก่จำเลยจึงพึงถือว่าจำเลยจำหน่ายยาสูบไป ๑ ซองโดยไม่มีใบอนุญาตอย่าง ๑ และโดยราคา ๑ บาทเกินกว่าราคาที่อธิบดีกรมสรรพสามิตกำหนดอีกอย่าง ๑ ซึ่งเป็นกรรมเดียวกัน ถ้าหากมีกฎหมายห้ามไว้ดังโจทก์อ้างจำเลยก็มีผิดเป็น ๒ บท เรื่องจำหน่ายยาสูบโดยไม่มีใบอนุญาต โจทก์อ้างประกาศรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังลงวันที่ ๑ มกราคม ๒๔๘๕ เป็นการอ้างผิดที่ถูกเป็นประกาศกระทราวงการคลังลงวันที่ ๓ กุมภาพันธ์ ๒๔๘๖ ก็ดีแต่อย่างไรก็ดีการกระทำของจำเลยอยู่ในเขตต์จำหน่ายยาสูบหรือไม่เป็นข้อเท็จจริงซึ่งจำเลยรับสารภาพแล้วคดีจึงไม่มีปัญหาที่จะลงโทษจำเลยไม่ได้ สำหรับฐานจำหน่ายยาสูบเกินราคาตาม ม.๑๙ นั้นตามรูปการควบคุมตามพ.ร.บ.นี้ เห็นได้ว่าแบ่งพื้นที่ควบคุมเป็น ๒ ชนิด คือภายในเขตต์อย่าง ๑ และภายนอกเขตต์จำหน่ายยาสูบอีกอย่าง ม.๑๘ กำหนดวิธีและข้อห้ามไว้สำหรับผู้ได้รับอนุญาตจำหน่ายยาสูบในเขตต์จำหน่ายยาสูบ ส่วน ม.๑๙ มิได้กล่าวถึงเขตต์พื้นที่ จึงหมายถึงเขตต์ทั้งสองชนิด และ ม.๑๔ ไม่ได้ใช้คำว่าผู้ใดดังเช่น ม.๑๗ แต่ใช้คำว่าผู้ทำการจำหน่ายยาสูบ ฉะนั้นใน ม.๑๙ จึงหมายความว่า ผู้ทำกิจการขายยาสูบให้แก่ผู้บริโภคโดยทั่ว ๆ ไป แต่ฟ้องของโจทก์มิได้บรรยายว่าจำเลยทำการจำหน่ายยาสูบ จึงลงโทษจำเลยไม่ได้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 192/2488 อัยยการเชียงใหม่ โจทก์ นายเพ่ง แซ่ฮั้ว จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - อัยยการเชียงใหม่ · จำเลย - นายเพ่ง แซ่ฮั้ว
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)ประมูล สุวรรณศร · อิศรภักดีธรรมวิเทต · เลขวณิชธรรมวิทักษ์
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลชั้นต้น - นายเพียม +มีกุล · ศาลอุทธรณ์
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 9114/2552ฎีกา 681/2491ฎีกา 712/2559ฎีกา 130/2528ฎีกา 2197/2547ฎีกา 1992/2530ฎีกา 20/2491ฎีกา 18211/2555ฎีกา 1795/2493ฎีกา 4225/2559ฎีกา 1220/2510ฎีกา 620/2490ฎีกา 1368/2509ฎีกา 1294/2509ฎีกา 884/2484ฎีกา 4519/2544ฎีกา 2292/2540ฎีกา 2108/2536ฎีกา 831/2532ฎีกา 514/2486ฎีกา 1857/2492ฎีกา 278/2484ฎีกา 1271/2498ฎีกา 4328/2556
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา