คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 79/2488

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยรับกระบือจากผู้ลักมาจากประเทศอินโดจีน โจทก์มีหน้าที่นำสืบว่าการลักทรัพย์รายนี้เป็นความผิดตามกฎหมายของประเทศอินโดจีน มิเช่นนั้นจะลงโทษจำเลยฐานรับของโจรไม่ได้.

ได้ความว่าผู้ร้ายลักกระบือจากแดนอินโดจีนฝรั่งเศสนอกอาณาจักร์ไทยต่อมากระบือตกอยู่กับจำเลยโจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์และรับของโจร ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาต้องกันว่า ข้อหาฐานลักทรัพย์โจทก์ไม่มีพะยานว่าจำเลยเป็นผู้ลักจึงลงโทษไม่ได้ ส่วนข้อหาฐานรับของโจรนั้นเมื่อกระบือรายนี้ถูกลักจากเขตต์ประเทศอินโดจีนฝรั่งเศส การลักทรัพย์ในประเทศนั้นจะผิดกฎหมายหรือไม่เป็นข้อเท็จจริงที่โจทก์จะต้องนำสืบ เพราะจะลงโทษจำเลยฐานรับของโจรได้นั้นจะต้องได้ความว่าว่าจำเลยรู้ว่าเป็นของได้มาจากการกระทำผิดกฎหมาย เมื่อโจทก์ไม่สืบว่าการลักกระบือจะผิดกฎหมายหรือไม่แล้ว จึงต้องยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามหลักกฎหมายเรื่องรับของโจรจะต้องได้ความว่าทรัพย์ที่รับไว้เป็นของได้มาจากการกระทำผิดกฎหมาย เมื่อการลักกระบือกระทำในอินโดจีน โจทก์จึงมีหน้าที่นำสืบให้เห็นว่าเป็นความผิดต่อกฎหมายของประเทศนั้นซึ่งเป็นข้อเท็จจริง ศาลจะรู้เองอย่างกฎหมายไทยไม่ได้เมื่อโจทก์ไม่สืบก็ลงโทษจำเลยฐานรับของโจรไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 79/2488 อัยยการนครจัมปาศักดิ์ โจทก์ นายเหลื่อน นายสอน นายวันนา จำเลย