คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 116/2489
ย่อคำพิพากษา
จำเลยนำน้ำมันยางที่เสียภาษีแล้ว ข้ามเขตต์จังหวัดโดยไม่ได้รับอนุญาตตามกฎหมาย น้ำมันยางนั้นเป็นของต้องริบตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ 2485 มาตรา 74
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
พระราชบัญญัติป่าไม้ ม.74 พระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ.2484 ม.74
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจนำน้ำมันยางจากอำเภอพนัศนิคมจังหวัดชลบุรี เข้ามาในท้องที่อำเภอบางคล้ำ จังหวัดฉะเชิงเทราโดยไม่มีใบเบิกทางโดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยให้การรับสารภาพ แต่ต่อสู้ว่า น้ำมันนั้นได้เสียภาษีแล้ว
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลย และริบน้ำมันยางของกลาง
จำเลยอุทธรณ์ และฎีกาต่อมา
ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า เรื่องนี้มี พ.ร.บ.ป่าไม้ ๒๔๘๔ มาตรา ๗๔ บัญญัติไว้ชัดว่า "ของป่าอันได้มาหรือมีไว้เนื่องจากการกระทำผิดต่อพระราชบัญญัตินี้ ให้ริบเสียทั้งสิ้น" แม้น้ำมันยางนั้น จำเลยจะได้เสียภาษีแล้วเป็นของที่อาจมีไว้ได้โดยไม่ผิดกฎหมายก็ตาม แต่การที่จำเลยพาเคลื่อนที่ไปต่างจังหวัดโดยไม่ได้รับอนุญาตนั้น เป็นการผิด พ.ร.บ.ป่าไม้ ซึ่งตามกฎหมายบังคับให้ริบเสียสิ้น จึงพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 116/2489
อัยยการฉะเชิงเทรา โจทก์
นายเทวงฮะ แซ่โง้ว จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยยการฉะเชิงเทรา · จำเลย - นายเทวงฮะ แซ่โง้ว |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | มนูภันย์วิมลสาร · อิศรภักดีธรรมวิเทต · เลขวณิชธรรมวิทักษ์ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - นายชัย โจกะนิชอาภิชัยศิริ · ศาลอุทธรณ์ - พระดุลย์ทรรศน์ปฏิภาณ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา