คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 591/2487

ไม่ที่จำเลยมีไว้หรือได้มาเนื่องจากการกะทำผิดพระราชบัญญัติป่าไม้นั้น สาลริบได้ และริบทั้งหมด ไม่ไช่ฉเพาะที่เกิน 0.20 เมตรลูกบาตร อ้างดีกาที่ 178/2486

โจทฟ้องว่าจำเลยตั้งโรงค้าไม้แปรรูปอันมิได้รับการยกเว้นตามกดหมาย และมีไม้แปรรูปไว้ไนความครอบครองเพื่อการค้าเกินกำหนดโดยไม่ได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่ สาลชั้นต้นและสาลอุธรน์พิพากสาต้องกันไห้ลงโทสจำเลยตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ส.๒๔๘๔ มาตรา ๗๓ และไห้ริบไม้ตามมาตรา ๗๔ จำเลยดีกาไนข้อที่สาลสั่งริบไม้ สาลดีกาเห็นว่าตามมาตรา ๗๔ บัญญัติว่า บันดาไม้หรือของป่าอันได้มาหรือมีไว้เนื่องจากการกะทำผิดต่อพระราชบัญญัตินี้ไห้ริบเสียสิ้น การที่จำเลยมีไม้แปรรูปฝ่าฝืนมาตรา ๔๘ จึงเปนการมีไว้เนื่องจากการกะทำผิดต่อพระราชบัญญัติป่าไม้ จึ่งริบได้ตามมาตรา ๗๔ ส่วนการสั่งริบนั้นสาลริบได้ทั้งหมดไม่ไช่ริบได้ฉเพาะ ๔ ลูกบาตรเมตร ดังจำเลยว่า เพราะการมีไม้เกิด ๐.๒๐ ลูกบาตรเมตร เปนความผิดและถ้าเกิน ๔ ลูกบาตรเมตรมีโทสหนักขึ้น และทั้งไม่ไช่ว่าจะริบได้ฉเพาะที่เกิน ๐.๒๐ เมตรลูกบาตร เพราะไนการมีไม้แปรรูปทั้งจำนวนที่จำเลยมีนั้นเองเปนความผิดจะแบ่งว่าเมตรลูกบาตรไดผิดไม่ผิดไม่ได้ จึงพิพากสายืนตามสาลล่าง. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 591/2487 อัยการสงขลา โจท นายวิบูลย์ จิรังกุล จำเลย