คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1276/2520
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ไม้ที่ถูกแปรรูปเป็นแผ่นเล็กๆ และขุดเซาะเป็นแอ่ง แต่ยังคงสภาพเป็นไม้แปรรูป ไม่ถือว่าเป็นภาชนะใส่อาหารตั้งบนโตกอันจะเป็นเครื่องใช้
ย่อคำพิพากษา
ไม้ของกลางเป็นไม้สักแผ่นเล็ก ๆ รวม 95 ชิ้น ตัดเป็นรูปคล้ายค้างคาวและปลา ตรงกลางขุดเซาะเป็นแอ่ง ตัดและขุดเป็นรูปหยาบ ๆ ยังไม่เป็นรูปสัตว์ และดูไม่ออกว่าทำเป็นภาชนะใส่อะไร ไม่ได้ตกแต่งตามรอยตัด ไม่ลบเหลี่ยม มีเสี้ยนและรอยสิ่ว รอยมีด ไม่ขัดทาน้ำมัน ลักษณะดังนี้ถือได้ว่ายังเป็นไม้แปรรูปอยู่ ยังไม่เป็นภาชนะใส่อาหารตั้งบนโตกอันจะเป็นเครื่องใช้
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 116 ม.1 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 116 ม.4 พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2503 ม.4 พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2503 ม.17 พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2503 ม.48 พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2503 ม.73 พระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ.2484 ม.4 พระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ.2484 ม.48 พระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ.2484 ม.73
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีไม้สักอันเป็นไม้หวงห้ามประเภท ก. แปรรูปและแล้ว จำนวน ๙๕ ชิ้น ปริมาตร ๐.๐๑๙ ลูกบาศก์เมตร ไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ มาตรา ๔๘, ๗๓, ๗๕ พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.๒๕๐๓ มาตรา ๑๗ ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๑๑๖ ข้อ ๔ และริบไม้ของกลาง
จำเลยให้การรับว่ามีไม้ของกลางไว้ในความครอบครอง แต่เป็นเครื่องใช้สำเร็จรูป มีไว้ไม่ผิดกฎหมาย
ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าไม้ของกลางเป็นเครื่องใช้สำเร็จรูปพ้นสภาพจากการเป็นไม้แปรรูปแล้ว จำเลยมีไว้ในความครอบครองไม่เป็นความผิด พิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์ฟังว่า ไม้ของกลางเป็นไม้แปรรูป พิพากษากลับเป็นว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ.๒๔๘๔ มาตรา ๔๘, ๗๓ พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.๒๕๐๓ มาตรา ๑๗ ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๑๑๖ ลงวันที่ ๑๐ เมษายน ๒๕๑๕ ข้อ ๔ ให้จำคุก ๖ เดือน ริบของกลาง
จำเลยฎีกา
ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า ไม้ของกลางเป็นไม้สักตัดเป็นแผ่นเล็ก ๆ รวม ๙๕ ชิ้น ปริมาตรเนื้อไม้รวมกันเพียง ๐.๐๑๙ ลูกบาศก์เมตร ไม้เหล่านี้ตัดเป็นรูปคล้ายค้างคาว ๕๐ ชิ้น คล้ายปลา ๔๕ ชิ้น ตรงกลางขุดเซาะเป็นแอ่ง คดีมีปัญหาต้องวินิจฉัยว่าไม้ของกลางเหล่านี้ได้พ้นจากสภาพไม้แปรรูปมาเป็นเครื่องใช้หรือยัง
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ไม้ของกลางตัดและขุดเป็นรูปหยาบ ๆ ยังไม่เป็นรูปสัตว์ และดูไม่ออกว่าทำเป็นภาชนะใส่อะไร ไม่ได้ตกแต่งตามรอยตัด ไม่ลบเหลี่ยม มีเสี้ยนและรอยสิ่ว รอยมีด ไม่ขัดทาน้ำมัน ลักษณะดังนี้ถือได้ว่ายังเป็นไม้แปรรูปอยู่และยังไม่เป็นภาชนะใส่อาหารตั้งบนโตกดังที่จำเลยต่อสู้ จำเลยมีไม้ของกลางไว้ในความครอบครองจึงเป็นความผิดตามฟ้อง
สำหรับโทษที่จะลงแก่จำเลยนั้น จำเลยฎีกาขอให้รอการกำหนดโทษหรือรอการลโทษ เห็นว่าไม้ของกลางมีจำนวนเล็กน้อย ทั้งจำเลยก็ได้ให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวน สมควรรอการลงโทษให้จำเลย
พิพากษาแก้เป็นว่า ให้รอการลงโทษจำคุกจำเลยไว้มีกำหนด ๒ ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๕๖ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1276/2520
พนักงานอัยการจังหวัดแพร่ โจทก์
นายเปลี่ยน แห่งพิทย์ ล.
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - พนักงานอัยการจังหวัดแพร่ · ล. - นายเปลี่ยน แห่งพิทย์ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | อุดม ทันด่วน · ชลอ จามรมาน · โสพิทย์ คังคะเกตุ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัดแพร่ - นายธวัช สุทธิสมบูรณ์ · ศาลอุทธรณ์ - นายจิรายุ ภัทร มหาวินิจฉัยมนต |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา