คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 51/2489

การสั่งขยายระยะเวลาที่กฎหมายกำหนดไว้ จะสั่งได้ต่อเมื่อมีพฤตติการณ์พิเศษ และสั่งก่อนสิ้นระยะเวลา เว้นแต่มีเหตุสุดวิสัย การที่ผู้อุทธรณ์ไม่วางเงินค่าธรรมเนียมที่จะต้องเสียแทนอีกฝ่าย 1 ในอายุความอุทธรณ์โดยไม่รู้เท่าถึงการนั้น ไม่นับว่าเป็นพฤตติการณ์พิเศษ ที่ศาลจะสั่งขยายเวลาวางเงินได้ ศาลสั่งรับอุทธรณ์ไว้แล้ว แต่ผู้อุทธรณ์วางเงินค่าธรรมเนียมที่จะใช้แทนอีกฝ่าย 1 เมื่อพ้นอายุอุทธรณ์ก็ถือว่าเป็นอุทธรณ์ที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย

คดีที่ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยแพ้คดี จำเลยจึงยื่นอุทธรณ์ในวันสุดท้ายของอายุอุทธรณ์ แต่มิได้วางเงินค่าธรรมเนียมค่าทนายอันต้องชำระตามคำพิพากษาในวันยื่น ศาลสั่งรับอุทธรณ์ในวันนั้นวันต่อมาศาลชั้นต้นขยายเวลาให้จำเลยนำเงินค่าธรรมเนียมมาวางศาลใน ๑๕ วันนับแต่ทราบคำสั่ง โจทก์คัดค้านว่าศาลชั้นต้นสั่งเช่นนั้นไม่ชอบ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าแม้อุทธรณ์ของจำเลยยื่นในกำหนดก็ดีเมื่อการวางเงินค่าธรรมเนียมมีระยะเวลาที่ต้องวางพร้อมกับอุทธรณ์ เมื่อไม่วางพร้อมและศาลสั่งขยาย+พ้นระยะเวลาแล้วและกรณีก็ไม่มีเหตุสุดวิสัย อุทธรณ์ของจำเลยจึงไม่ชอบด้วยกฎหมาย พิพากษาให้ยก จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตาม ป.ม.วิแพ่ง ม.๒๓ อำนาจขยาย ย่น ระยะ เวลาเช่นว่านี้จะทำได้ เมื่อมีพฤตติการณ์พิเศษ และศาลมีคำสั่งหรือคู่ความีคำขอขึ้นมาก่อนสิ้นระยะเวลานั้น เว้นแต่มีเหตุสุดวิสัย เมื่อปรากฎว่าศาลชั้นต้นสั่งขยายเมื่อสิ้นระยะเวลาวางเงินค่าธรรมเนียม และตามข้ออ้างว่ารู้เท่าไม่ถึงการณ์ ก็ไม่เป็นพฤตติการณ์พิเศษดังนั้จึงไม่เข้าบังคับแห่ง ม.๒๓ เมื่อ ป.ม.วิแพ่ง ม.๒๒๔ บังคับให้วางเงินค่าธรรมเนียมพร้อมกับอุทธรณ์การสั่งขยายระยะเวลาจะทำได้ต่อเมื่อมีพฤตติการณ์พิเศษ สั่งก่อนหรือในวันยื่นอุทธรณ์ แต่ปรากฎว่าศาลมิได้สั่งภายในระยะเวลาที่กล่าวนี้ กรณีก็ไม่ปรากฎเหตุสุดวิสัยอุทธรณ์ของจำเลยจึงไม่เป็นอุทธรณ์อันชอบด้วยกฎหมาย จึงพิพากษายืนศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 51/2489 นายเกลื่อน จันทรังสี โจทก์ นายชื่น นางมี จำเลย