คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 781/2491

จำเลยกองหินในทางหลวงถนนสาธารณะ โดยได้ทำสัญญาเช่ากับเทศบาล เมื่อสัญญาเช่าสิ้นอายุแล้ว จำเลยไม่จัดการขนย้ายไป ดังนี้ เป็นเรื่องที่จะต้องจัดการแก่จำเลยทางแพ่ง จะฟ้องขอให้ลงโทษฐานกองหินเกะกะทางหลวงตามกฎหมายลักษณะอาญา และ พ.ร.บ.จราจรหาได้ไม่

ความว่า จำเลยเป็นพ่อค้าขายหิน ได้เช่าที่เขตต์ถนนเชิงสะพานพระพุทธยอดฟ้าต่อเขตเทศบาลนครกรุงเทพฯ กองหินเมื่อเช่าสิ้นอายุ ทางเทศบาลไม่ต่อสัญญา และได้แจ้งให้จำเลยย้ายหินไปภายใน ๓๐ วัน ภาย จำเลยไม่ปฏิบัติตาม เจ้าพนักงานเทศบาลจึงแจ้งความต่อตำรวจจัดการและต้องเป็นคดีนี้ขึ้น หาว่ากองหินเกะกะทางหลวง ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๓๓๖ ข้อ ๑ ,๑๓ , พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ มาตรา ๖๑,๖๒,และ ๖๕ จำเลยให้การว่า จำเลยได้กองตามสิทธิแห่งสัญญาเช่าหากจะผิดก็ควรผิดในทางแพ่ง ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตาม ก.ลักษณะอาญามาตรา ๓๓๖ ข้อ ๑๓ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการกระทำของจำเลยไม่เข้าข้อ ก.ม. ที่ศาลชั้นต้นปรับมา พิพากษากลับยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกา เห็นว่า กองหินที่จำเลยวางเกะกะนี้จำเลยได้กองไว้แต่ครั้งมีสัญญาเช่ากับเทศบาลนครกรุงเทพฯซึ่งเป็นการกองโดยได้รับอนุญาต จำเลยหาได้นำมากองขึ้นใหม่ภายหลังสัญญาเช่าสิ้นอายุแล้วนั้นไม่ เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็เป็นเรื่องจะต้องจัดการแก่จำเลยทางแพ่ง หาได้เป็นคดีอาญาตามที่โจทก์กล่าวหาไม่ พิพากษายืนในข้อที่ให้ยกฟ้อง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 781/2491 อัยยการกองคดี โจทก์ นายบุญยง สิริจรรยา จำเลย