คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1451/2492

ชั้นแรกโจทก์ได้ฟ้องผู้อื่นเป็นจำเลย และมีผู้ร้องสอดขอเข้าเป็นจำเลยและยื่นคำให้การต่อสู้คดีโจทก์อย่างชัดเจน ดังนี้แสดงว่า ผู้ร้องได้ทราบคำฟ้องและสำเนาหนังสือสัญญาท้ายฟ้องดีแล้ว ผู้ร้องสอดจะฎีกาว่าไม่ได้รับสำเนาฟ้อง และสำเนาสัญญาท้ายฟ้องไม่ได้.

โจทก์ฟ้องขอให้ศาลแสดงกรรมสิทธิที่ดินว่า เป็นของโจทก์โดยทางครอบครอง หรือถ้าโจทก์ไม่ควรได้กรรมสิทธิก็ขอให้จำเลยคืนเงิน ๓๐๐๐ บาทให้โจทก์ นายหอมหวลยื่นคำร้องขอเข้าเป็นจำเลย และได้ยื่นคำให้การต่อสู้คดีพร้อมกับคำร้อง ศาลส่งสำเนาให้โจทก์ จำเลยทั้งสองชาดนัดยื่นคำให้การ ศาลอนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้องว่าขอให้ศาลเพิกถอนคำพิพากษาที่พิพากษาให้นางกุหลาบโอนที่ดินแปลงนี้ให้แก่นายหอมหวลผู้ร้องสอดนั้นไม่สมบูรณ์ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้เพิกถอนคำพิพากษาคดีแดงที่ ๑๐๘/๒๔๙๐ ฉะเพาะที่บังคับให้นางกุหลาบขายให้แก่นายหอมหวลนั้นเสีย และบังคับให้นางกุหลาบโอนขายที่พิพาทให้โจทก์ในราคา ๓๐๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์แก้ว่า ไม่ต้องเพิกถอนคำพิพากษาคดีแดง ๑๐๘/๒๔๙๐ นายหอมหวลฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อที่ผู้ร้องฎีกาว่า ไม่ได้รับสำเนาฟ้องและสำเนาหนังสือสัญญาซื้อขายนั้น คดีปรากฏว่าชั้นแรกโจทก์ฟ้องแต่นายเกียรติกับนางกุหลาบเป็นจำเลย ผู้ร้องนี้ขอเข้าเป็นจำเลยและยื่นคำให้การต่อสู้คดีโจทก์อย่างชัดเจน แสดงให้เห็นว่าผู้ร้องได้ทราบคำฟ้องและการซื้อขายดีแล้ว และต่อมาศาลนัดผู้ร้องกับโจทก์มาเปรียบเทียบ ทั้งสองฝ่ายแถลงว่ามีทางปรองดองกันได้ ศาลสั่งให้เลื่อนไป โจทก์แถลงว่าจะยื่นคำร้องขอให้เพิกถอนคำพิพากษาที่โอนกรรมสิทธิให้ผู้ร้องภายใน ๗ วัน ครั้นโจทก์ยื่นคำร้องแล้วศาลสั่งอนุญาต และส่งสำเนาให้ผู้ร้อง ๆ รับไปแล้ว บัดนี้ผู้ร้องจะมาร้องไม่ให้ศาลรับคำฟ้องฉะบับเดิม ซึ่งตนรู้อยู่ดีแล้ว เป็นการถือประโยชน์เอาเปรียบโดยไม่ชอบธรรม และไม่ชอบด้วยกระบวนพิจารณา. พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1451/2492 นายเสงี่ยม นพบุญนาค โจทก์. นายหอมหวล บรรเทา ผู้ร้องสอดเข้าเป็น จำเลย. นายเกียรติ, นางกุหลาบ กลิ่นขจร จำเลย.