คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1642/2492

ผู้ตายกับจำเลยเป็นสามีภรรยากันโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ผู้ตายได้มอบสังหาริมทรัพย์ของผู้ตายซึ่งจำเลยยึดถืออยู่แล้ว ให้แก่จำเลยก่อนตายทรัพย์ต่าง ๆ จึงตกเป็นของจำเลยตามเจตนาของผู้ตาย โจทก์จะฟ้องเรียกเอาว่าเป็นทรัพย์มฤดกของผู้ตายอีกไม่ได้

โจทก์ฟ้องว่า นายไจเฮงบุตรนางกี โจทก์ได้ทำพิธีแต่งงานเป็นสามีภรรยากับจำเลย แต่ไม่ได้จดทะเบียนสมรสบัดนี้นายไจ่เฮงตาย โจทก์จึงฟ้องเรียกทรัพย์มฤดกส่วนของนายไจ่เฮงจากจำเลย โจทก์ฟ้องนายเอี้ยมจั้วเป็นจำเลยในฐานเป็นผู้รับฝากทรัพย์ไว้จากนางพิมจำเลย นางทิมจำเลยต่อสู้ว่า ก่อนนายไจ่เฮงตายได้พูดกับจำเลยขอแบ่งเงินจากจำเลย ๔๕๐๐ บาทให้นางกีโจทก์ ส่วนเงินและสิ่งของที่เหลือมอบให้แก่จำเลยผู้เดียว กับให้การว่าเมื่อจำเลยกับนายไจ่เฮงไม่ได้จดทะเบียนสมรส จะถือว่าเป็นทรัพย์สินสมรสไม่ได้ และโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องนายเอี้ยมจั้วจำเลยปฏิเสธว่าไม่ได้รับฝากทรัพย์ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้นางทิมจำเลยแบ่งทรัพย์บางอย่างให้โจทก์ครึ่งหนึ่ง ยกฟ้องนายเอี้ยมจั้วจำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า นายไจ่เฮงได้ขอให้จำเลยจ่ายเงินให้นางกี ๒ คราว ทั้งนี้โดยนายไจ่เฮงว่าของที่เหลืออยู่มอบให้แก่จำเลย จำเลยได้จ่ายเงินให้นางกีเป็นเงิน ๔๕๐๐ บาทเสร็จก่อนนายไจ่เฮงตาย ฉะนั้นทรัพย์ต่าง ๆ ซึ่งฝ่ายจำเลยเป็นผู้ยึดถืออยู่แล้ว จึงตกเป็นของจำเลยตามความเจตนาของนายไจ่เฮง โจทก์จะมาฟ้องเรียกเอาว่าเป็นทรัพย์ของนายไจ่เฮงอีกไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1642/2492 นางเน้น แซ่ตัน ผู้อนุบาลบางกีผู้เสมือนไร้ความสามารถ โดยนางบุญมา แซ่ลิ้ม ผู้รับมอบอำนาจ โจทก์ นางพิม แซ่เตียที่ 1,นายประทีบ หรือเอี้ยมจั้ว สะยางกูลที่ 2 จำเลย