คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 271/2487

พูดไห้สินบนเจ้าพนักงานแล้วควักเงินส่งไห้เจ้าพนักงานรับเงินไว้ แล้วกล่าวหาว่าจำเลยไห้สินบนดังนี้ ริบเงินนั้นได้ตามมาตรา 27

คดีนี้มีปัญหาว่า เงินสินบนที่ไห้แก่เจ้าพนักงานนั้นสาลจะริบได้หรือไม่ สาลชั้นต้นและสาลอุธรน์มีความเห็นต้องกันว่า ริบได้และสั่งไห้ริบ แต่มีความเห็ฯแย้งของผู้พิพากสาสาลอุธรน์ว่า ริบไม่ได้ เพระาการขอไห้สินบนไม่ไช่ไช้สินบนกะทำผิด การขอไห้ต่างหากเปนความผิดจะริบเงินนี้ตามมาตรา ๒๗ แห่งกดหมายลักสนะอาญาไม้ได้ ส่วนมาตรา ๑๔๑ ก็บัญญัติถึงสินบนที่ได้ไห้แก่กันซึ่งหมายถึงสินบนที่ผู้รับได้รับ ถ้าไม่รับก็ไม่ไช่ได้ไห้แก่กัน จึงริบตามมาตรา ๑๔๑ ไม่ได้เช่นเดียวกัน สาลดีกาเห็นว่าจำเลยได้พูดขอไห้สินบนแก่เจ้าพนักงานตำหรวดเพื่อไม่ไห้จับนายเต๋าไนเรื่องการพนันโปปั่น จำเลยควักเงินออกจากะเป๋า ๓๕๐ บาทส่งไห้ เจ้าพนักงานตำหรวดยึดเงินไว้ และทันได้นั้นกล่าวหาว่า จำเลยไห้สินบนเจ้าพนักงาน เรื่องเช่นนี้สาลดีกาได้เคยวินิฉัยไว้แล้วไนคำพิพากสาที่ ๘๕๗/๒๔๘๖ ว่าปัญหาการริบไม่ได้หยู่ที่กดหมายลักสนะอาญามาตรา ๑๔๑ แต่สาลริบได้ตามมาตรา ๒๗ เพระาเปนสิ่งที่บุคคลไช้สำหรับกะทำผิด จึงพิพากสายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 271/2487 อัยการจันทบุรี โจท นายแว่ว บุนแต่ง จำเลย