คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1031/2492

จำเลยใช้เรือไปทำการลักอ้อยและบันทุกอ้อย จึงถือได้ว่าจำเลยได้ใช้เรือนี้ในการกระทำความผิด ศาลมีอำนาจริบเรือได้ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 27 แต่รูปคดีนี้ยังไม่สมควรสั่งให้ริบเรือ.

โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยใช้เรือหมูเป็นพาหนะลักอ้อยของนายเปลื้อง ๑๐๐ ลำ ราคา ๑๒ บาท ขอให้ลงโทษ และริบเรือของกลาง ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยคนละ ๓ เดือนตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๒๙๓,๕๙ ของกลางริบ ศาลอุทธรณ์แก้มิให้ริบเรือ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้ใช้เรือไปทำการลักอ้อยและบันทุกอ้อย จึงถือได้ว่าจำเลยได้ใช้เรือนี้ในการกระทำความผิด คดีเข้าในมาตรา ๒๗ ก.ม.ลักษณะอาญาที่บัญญัติให้ศาลมีอำนาจที่จะสั่งให้ริบได้ แต่เมื่อพิเคราะห์รูปคดีในเรื่องนี้แล้ว เห็นยังไม่สมควรจะสั่งให้ริบ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1031/2492 อัยยการสิงหบุรี โจทก์ นายชลอ บุญเลิศ ที่ 1, นางชื้น จันทร์เที่ยง ที่ 2 ล.