คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 197/2492

เช่าเป็นที่ทำการกองดับเพลิงและได้มีรถดับเพลิงอยู่ด้วย แม้จะมีพนักงานดับเพลิงอยู่ในที่เช่าด้วย ก็ไม่ได้รับความคุ้มครองจาก พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าฯ (อ้างฎีกาที่ 11/2492)

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเช่าห้องแถวของโจทก์ครบกำหนดสัญญาเช่า โจทก์ได้บอกกล่าวเลิกสัญญา จำเลยไม่ยอม จึงขอให้ขับไล่ จำเลยให้การว่าจำเลยได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ. ควบคุมค่าเช่าฯ ทางพิจารณาคู่ความแถลงว่า ตีกที่ฟ้องนอกจากเลขที่ ๑๑๗ จำเลยใช้เป็นที่อยู่อาศัยของพนักงานดับเพลิง และมีรถดับเพลิงเก็บไว้ ๑ คัน ความจริงเมื่อเช่าตกลงเช่าเป็นสถานที่ทำการกองดับเพลิง ไม่ได้พูดว่าได้ให้เป็นที่อยู่อาศัยของพนักงานดับเพลิงด้วย. ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยได้รับความคุ้มครองจาก พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าฯ พิพากษายกฟ้อง. โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การเช่ารายนี้เช่าเป็นที่ทำการกองดับเพลิง และได้มีรถดับเพลิงเก็บอยู่ในที่เช่าแม้จะมีพนักงานดับเพลิงอยู่ในที่เช่า ก็ไม่ได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าฯ เพราะไม่ได้ใช้เป็นที่อยู่อาศัย โจทก์มีสิทธิฟ้องขับไล่ได้. แต่เรื่องนี้ศาลล่างยังไม่ได้พิจารณาประเด็นค่าเสียหาย จึงพิพากษายกคำพิพากษาศาลล่าง ให้ขับไล่จำเลยและบริวาร และให้ศาลชั้นต้นพิจารณาค่าเสียหาย แล้วพิพากษาตามกระบวนความ. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 197/2492 พระเจ้าวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าจุลจักรพงศ์ โดยนายสถิตย์ นิยมศิลป์ ผู้รับมอบ อำนาจ โจทก์ เทศบาลนครกรุงเทพฯ โดยนายประพันธ์ วรรธนะสาร นายกเทศมนตรี ล.