คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2080/2492

โจทก์ฟ้องเรียกคืนเรือยนต์หรือให้ใช้ราคาเรือยนต์ที่ไปจ้างจำเลยซ่อม แล้วเครื่องยนต์หายไป ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาเรือ ระหว่างอุทธรณ์จำเลยอ้างว่า ตำรวจจับคนร้ายและเครื่องยนต์ได้ โจทก์ได้ปราณีประนอมกับคนร้าย รับเครื่องยนต์คืนไปแล้ว ขอให้ศาลอุทธรณ์เรียกหลักฐานมาพิจารณา ดังนี้ ถือว่าเป็นเรื่องศาลพิพากษาแล้ว ศาลไม่อนุญาต หากเป็นจริงก็เป็นเรื่องที่จำเลยจะว่ากล่าวต่อไป.

โจทก์ฟ้องขอให้ส่งมอบเรือยนต์ ที่นำไปจ้างอู่จำเลยซ่อม เครื่องยนต์ประจำเรือได้หายไป และให้จำเลยคืนค่าซ่อมและราคาเรือ จำเลยให้การต่อสู้หลายประการ ข้อสำคัญมีว่า คนที่มากับคนนำเรือมามอบได้ถอดเอาเครื่องยนต์ไป ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกัน ให้จำเลยส่งมอบเรือยนต์ในสภาพที่ซ่อมแซมดีแล้วแก่โจทก์ ถ้าปฏิบัติไม่ได้ ให้ส่งมอบเรือในสภาพเดิมและคืนค่าซ่อม ๗๒๕ บาทแก่โจทก์ ถ้าปฏิบัติไม่ได้ให้จำเลยใช้ราคาเรือ ๑๕,๐๐๐ บาท และคืนค่าซ่อม จำเลยฎีกา, ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงดังศาลล่าง ส่วนข้อที่จำเลยฎีกาว่า ในระหว่างอุทธรณ์ตำรจได้จับนายสมสุขกับเครื่องยนต์พิพาทไปสอบสวน ในที่สุด นายสมสุขได้ปราณีประนอมเลิกคดีกับโจทก์ และโจทก์ได้รับเครื่องยนต์ไปแล้ว ขอให้เรียกหลักฐานมาประกอบการพิจารณา ซึ่งในข้อนี้ศาลอุทธรณ์ไม่อนุญาตให้กระทำนั้น ชอบด้วยกระบวนพิจารณา เพราะเป็นเรื่องที่ศาลพิพากษาแล้ว มิฉะนั้นจะต้องพิจารณากันไม่มีที่สิ้นสุด หากโจทก์ได้รับคืนเครื่องยนต์ไปจริงจำเลยย่อมมีสิทธิที่จะว่ากล่าวกันต่อไป พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2080/2492 นายประสงค์ พงษ์พาณิช โจทก์ นางยุ่ย แซ่ขัน เจ้าของยี่ห้อฟุกเซ่งหลง ล.