คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 580/2492

การยกเรือนให้เพื่อตอบแทนกับเงินค่าเรือนหอนั้น ตามกฎหมายจะเป็นการยกให้หรือขายก็ตาม ก็ต้องทำเป็นหนังสือ จดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ เพราะเป็นอสังหาริมทรัพย์.

ความว่า โจทก์ขอจำเลยที่ ๒ มาเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม แล้วยกให้เป็นภรรยาจำเลยที่ ๑ ในการแต่งงาน โจทก์เรียกค่าเรือนหอจากจำเลยที่ ๑ เป็น ๘๐ บาท แล้วยกเรือนพิพาทซึ่งเป็นของโจทก์ให้แก่จำเลย เป็นการพูดยกให้ด้วยวาจา ไม่ได้ทำหนังสือหรือจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ยกให้แล้วโจทก์คงอยู่ร่วมกับจำเลยตลอดมา จนกระทั่งโจทก์ได้ภรรยาใหม่ จึงไปอยู่บ้านภรรยา ภายหลังจะกลับเข้าอยู่ในเรือนพิพาทตามเดิม จำเลยไม่ยอม โจทก์จึงฟ้องเป็นคดีนี้ขึ้น ขอให้ขับไล่จำเลยออกจากเรือนพิพาท และเรียกทรัพย์จากจำเลย จำเลยต่อสู้กรรมสิทธิ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ขับไล่จำเลย และให้จำเลยส่งทรัพย์บางสิ่งแก่โจทก์ จำเลยฎีกาว่า เรือนพิพาทยกให้จำเลยเป็นการตอบแทนในการเรียกเงินค่าเรือนหอไปจากจำเลยที่ ๑ เรือนพิพาทจึงตกเป็นกรรมสิทธิแก่จำเลยโดยมิต้องทำหนังสือจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ก็ใช้ได้ ส่วนทรัพย์อื่น ๆ เมื่อจำเลยมีสิทธิในเรือนพิพาท ทรัพย์เหล่านั้นก็ตกเป็นของจำเลยด้วย เพราะเป็นของใช้ประจำเรือนพิพาท ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าการยกเรือนให้เพื่อตอบแทนกับค่าเรือนหอนั้น ตามกฎหมายจะเป็นการยกให้หรือขายก็ตามก็ต้องทำหนังสือจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ เพราะเป็นอสังหาริมทรัพย์ หามีกฎหมายยกเว้นไว้ไม่ เมื่อเรือนพิพาทยังไม่ตกเป็นกรรมสิทธิของจำเลย ก็ไม่ต้องวินิจฉัยถึงทรัพย์อื่นต่อไป พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 580/2492 นายจอม มั่นทอง โจทก์ นายฉิน นพศรี ที่ 1 นางทอง นพศรี ที่ 2 ล.