คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 632/2492

ฟ้องโจทก์กล่าวชัดว่า จำเลยมาขอทำนาในปี พ.ศ. 2488-2489 ครั้น พ.ศ. 2490 โจทก์จะเอาคืนจำเลยไม่ยอมให้ การที่โจทก์มิได้ระบุวันหรือเดือนที่จำเลยมาขอทำไม่เป็นเหตุที่จะถือว่าเป็นฟ้องเคลือบคลุม เพราะวันเดือนที่ขอทำไม่ใช่ข้อสำคัญในคดี ผู้มีสิทธิรับมฤดกไม่ได้ปกครองภายใน 1 ปี ภายหลังเข้ามาขออาศัยผู้มีสิทธิรับมฤดก ซึ่งปกครองตลอดมา ดังนี้ ผู้ที่ปกครองฟ้องขับไล่ผู้ขออาศัยได้ โดยถือว่าผู้ขออาศัยหมดสิทธิแล้ว.

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์และบุตรทั้ง ๓ ได้ถือสิทธิครอบครองเป็นเจ้าของทรัพย์อันเป็นมฤดกนายนัดนางลั่นและนางอิ่มผู้ตายมาแต่ฝ่ายเดียว พ.ศ. ๒๔๘๘-๒๔๘๙ จำเลยทั้งสองมาขอทำนามฤดกนายนัดนางลั่น โจทก์อนุญาตให้ทำ ครั้นปี พ.ศ. ๒๔๙๐ โจทก์จะเอานาคืน จำเลยทั้งสองไม่ให้และแย่งทำ ทำให้โจทก์เสียหาย จึงขอให้ศาลห้ามมิให้จำเลยเกี่ยวข้องต่อไป และเรียกค่าเสียหาย จำเลยให้การต่อสู้ในข้อเท็จจริงและตัดฟ้องว่า ที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยอาศัยทำนานั้น โจทก์มิได้อ้างวันเดือนปีให้ชัดเจน จึงเป็นฟ้องเคลือบคลุม ศาลชั้นต้นฟังว่า ฟ้องไม่เคลือบคลุม แล้วพิพากษาให้แบ่งนามฤดกระหว่างโจทก์จำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้โจทก์ชนะคดีตามฟ้อง นายแจ้งจำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า จำเลยหมดสิทธิในมฤดก ส่วนที่ว่าฟ้องเคลือบคลุมนั้น ตามฟ้องได้ความชัดแล้วว่า จำเลยมาขอทำนาในปี พ.ศ. ๒๔๘๘-๒๔๘๙ ครั้นปี พ.ศ. ๒๔๙๐ โจทก์จะเอาคืน จำเลยไม่ยอมให้ การที่โจทก์มิได้ระบุวันเดือนที่จำเลยมาขอทำ ไม่เป็นเหตุที่จะถือว่าเป็นฟ้องเคลือบคลุมเพราะวันเดือนที่ขอทำไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีนี้ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 632/2492 นายฉีด นาคสัน ในนามตนเองและในฐานะเป็นผู้แทนโดยชอบธรรมของนาง สาวเอี่ยน เด็กหญิงหยอง นาคะสัน บุตร โจทก์ นายเยื้อง สุวรรณโรจน์ ที่ 1 นายแจ้ง นมัสการ ที่ 2 ล.