คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 957/2492

โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยทำละเมิดต่อโจทก์ ขอให้จำเลยทำทำนบให้ดีตามสภาพเดิม หรือให้ใช้ราคาแล้ว โจทก์ควรจะฟ้องเรียกค่าเสียหายฐานขาดประโยชน์เพราะน้ำไม่เข้านา ทำนาไม่ได้ หรือได้ผลน้อยเสียในคดีเรื่องนั้น เมื่อโจทก์แยกมาฟ้องเรียกค่าเสียหายเป็นอีกสำนวนหนึ่ง ดังนี้ เป็นการฟ้องซ้ำ.

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ขุดรื้อทำนบของโจทก์ให้เสียหาย โจทก์ฟ้องจำเลย ซึ่งโจทก์ชะนะชั้นฎีกา การกระทำของจำเลยดังกล่าวเป็นเหตุให้โจทก์ได้น้ำไม่พอทำนา จึงขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหายที่โจทก์ขาดประโยชน์ จำเลยให้การว่าฟ้องเคลือบคลุมและคดีขาดอายุความ ศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์นำสืบความเสียหายไม่ได้ พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยทำการละเมิดต่อโจทก์เพียงครั้งเดียว โจทก์ได้ฟ้องขอให้จำเลยทำทำนบให้ดีตามสภาพเดิมหรือให้ใช้ราคาแล้ว ซึ่งโจทก์ควรฟ้องเรียกค่าเสียหายฐานขาดประโยชน์เพราะน้ำไม่เข้านา ทำนาไม่ได้หรือได้ผลน้อยเสียในคดีเรื่องนี้ แต่โจทก์แยกมาฟ้องเรียกค่าเสียหายเป็นอีกสำนวนหนึ่ง ดังนี้ เป็นการฟ้องซ้ำ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 957/2492 นายไหว่ ครั้นปอง โจทก์ นายแง่นฟ้า จริงจิตร ล.