คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1562/2493

พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 69 บัญญัติเป็นพิเศษให้ผู้ครอบครองไม้ประเภทหวงห้ามซึ่งยังมิได้แปรรูปและไม่มีรอยตราค่าภาคหลวงประทับ อันมีรูปลักษณะซึ่งเห็นได้ชัดว่าน่าจะเป็นไม้ป่านั้น เป็นผู้นำสืบพิศูจน์หักล้างความผิด คือสืบว่าตนได้มาโดยชอบด้วยกฎหมาย จำเลยต่อสู้ว่าซื้อไม้ดังกล่าวไว้โดยสุจริตจากผู้ซึ่งได้ตัดไม้นั้นจากที่ดินตามใบเหยียบย่ำเมื่อสืบฟังได้แต่เพียงว่าซื้อ ไม้นั้นไว้จากผู้มีชื่อ ส่วนการที่ได้ตัดไม้นั้นจากที่ดินตามใบเหยียบย่ำนั้นสืบฟังไม่ได้ ดังนี้ จำเลยยังไม่พ้นผิดคงต้องมีความผิดตามมาตรา 69

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจมีไม้ประเภทหวงห้ามที่ยังมิได้แปรรูป ทั้งมิได้มีรอยตราค่าภาคหลวงประทับไว้ในครอบครองของจำเลยเพื่อทำการค้ารวมทั้งสิ้น ๒๒๐๔ ท่อน จะต้องเสียค่าภาคหลวง ๗๗๓ บาท ๑๕ สตางค์ โดยจำเลยพิศูจน์ไม่ได้ว่า ได้ไม้นั้นมาโดยชอบด้วย ก.ม.ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ ๑๔๘๔ จำเลยต่อสู้ว่า ได้ซื้อไม้เสาเหล่านี้ไว้โดยสุจริตจากผู้ซึ่งได้มาโดยชอบด้วย พ.ร.บ.ป่าไม้ ๒๔๘๔ มาตรา ๔ ศาลชั้นต้นพิพากษาปรับจำเลย ๒๐๐ บาทตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ ๒๔๘๔ มาตรา ๖๙ ริบไม้หวงห้าม ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยพิศูจน์ได้ว่าจำเลยได้ซื้อไม้ไว้จากนายเพ็ชร นายแรม ซึ่งตัดจากที่ที่ได้รับใบเหยียบย่ำโดยชอบ ไม่เป็นผิดพิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าที่จำเลยอ้างและนำสืบว่าซื้อไม้เสาเหล่านี้มาจากนายเพ็ชร นายแรม ซึ่งนายเพ็ชรนายแรมอ้างว่าตัดจากที่ดินตามใบเหยียบย่ำของตนนั้น ทางพิจารณาฟังไม่ได้ว่าไม้เหล่านี้ตัดมาจากที่ที่นายเพ็ชรนายแรมได้รับใบเหยียบย่ำ จึงรับฟังไม่ได้ว่าจำเลยได้ไม้เหล่านี้มาโดยชอบด้วยกฎหมาย ต้องผิดตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ ๒๔๘๔ มาตรา ๖๙ จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1562/2493 พนักงานอัยการจังหวัดราชบุรี โจทก์ นางทิพาพร พุ่มศิริ ล.