คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1882/2493

ชายหญิงแต่งงานกันโดยไม่ได้จดทะเบียนสมรส ซึ่งถือว่าไม่เป็นผัวเมียกันโดยชอบด้วยกฎหมายนั้น เมื่อเกิดบุตรออกมา ชายได้แจ้งทะเบียนการเกิดของเด็กว่าเป็นบุตรของตนและชายได้อุปการะเลี้ยงดูเด็กกับแสดงกับคนอื่นทั่ว ๆ ไปว่าเป็นบุตรของตน ดังนี้ถือว่าเด็กนั้นมีสิทธิรับมรดกของชายนั้นได้

โจทก์ฟ้องขอแบ่งมรดกของนายฉิมบิดาเด็กหญิงสุดใจ, เด็กชายบุญเกิด จากจำเลย จำเลยต่อสู้หลายประการ และว่าเด็กทั้งสองไม่ใช่ทายาทของนายฉิม ไม่มีสิทธิรับมรดก ศาลชั้นต้นเห็นว่านายฉิมกับนางนวลจันทร์แต่งงานกันภายหลังใช้ ป.ม.แพ่งฯบรรพ ๕ ไม่ได้จดทะเบียนสมรสจึงไม่เป็นผัวเมียกันตาม ก.ม. บุตรที่เกิดมาจึงไม่เป็นบุตรที่ชอบด้วยกฎหมาย ไม่มีสิทธิรับมรดกพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นวินิจฉัยในเรื่องทรัพย์มรดกเด็กแล้วชี้ขาดไปตามรูปคดีโดยให้ถือว่าเด็กทั้งสองเป็นบุตรของเจ้ามรดกและมีสิทธิรับมรดกได้ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามข้อเท็จจริงฟังได้ว่าเด็กทั้งสองเป็นบุตรของนายฉิมโดยเกิดกับนางนวลจันทร์ นายฉิมแจ้งทะเบียนการเกิดของเด็กชายบุญเกิดว่า เป็นบุตรของนายฉิมและนายฉิมได้อุปการะเลี้ยงดูเด็กทั้งสองคนแสดงกับคนอื่น ๆ ทั่ว ๆ ไปว่าเป็นบุตรของตน เด็กทั้งสองมีสิทธิรับมรดกขของนายฉิมได้ตามกฎหมาย (อ้างฎีกาที่ ๘๒๖/๒๔๙๒) จึงพิพากษายืน ้ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1882/2493 นางนวลจันทร์ มาไว มารดาและผู้แทนโดยชอบธรรมของ ด.ญ.สุดใจ, ด.ช.บุญ เกิด มาไว โจทก์ นางลา บุญต้อน ล.