คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1032/2494

คำสั่งของศาลชั้นต้นที่สั่งไม่รับวินิจฉัยชี้ขาดข้อกฎหมายให้คู่ความฝ่ายหนึ่งตามที่คู่ความฝ่ายนั้นร้องขอตาม ป.ม.วิ.แพ่ง มาตรา 24 นั้นเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา จะอุทธรณ์ฎีกามาโดยเฉพาะมิได้ (อ้างฎีกาที่ 271/2481)

คดี ๒ สำนวนนี้ พิจารณารวมกัน โดยโจทก์ฟ้องให้จำเลยที่ ๑ รับผิดใช้ค่าสินไหมทดแทนในมูลละเมิด อ้างว่าเรือกลไฟเดินสมุทร "โชวามารู" จำเลยที่ ๓ ซึ่งจำเลยที่ ๒ เป็นนายเรือได้ชนเรือฉลอมบรรทุกข้าวของโจทก์จมลงโดยความประมาทเลินเล่อ เรือฉลอมและข้าวสารสูญหายหมด ต่อมาโจทก์ถอนฟ้องคดีเฉพาะจำเลยที่ ๒-๓ เสีย คงเหลือแต่จำเลยที่ ๑ ผู้เดียว จำเลยที่ ๑ ปฏิเสธข้อเท็จจริงและต่อสู้ข้อกฎหมายว่า แม้จะรับฟังเป็นความจริงตามที่โจทก์ฟ้อง จำเลยที่ ๑ ก็ไม่มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบเพราะความเสียหายเกิดจากมูลละเมิดของลูกจ้างของตัวการ จำเลยที่ ๑ เป็นตัวแทนของตัวการ ไม่มีหน้าที่จะต้องรับผิดในมูลละเมิดนั้นด้วย จำเลยได้ยื่นคำร้องขอให้ศาลชี้ขาดเบื้องต้นตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๒๔ ศาลชั้นต้นสั่งว่า รูปคดีไม่เข้าลักษณะดั่งคำร้อง จึงให้ยกคำร้องของจำเลยเสีย จำเลยอุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า กรณีเช่นนี้ คำสั่งของศาลชั้นต้นเป็นคำสั่งไม่รับวินิจฉัยชี้ขาดข้อกฎหมายให้จำเลยตามที่จำเลยร้องขอตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๒๔ จึงเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา จะอุทธรณ์ฎีกาโดยเฉพาะมิได้ ให้ยกฎีกาเสีย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1032/2494 บริษัทย่งซุ่นฮวด จำกัด โจทก์ บริษัทบอมเบย์เบอร์ม่าเทรดดิ้ง คอร์ปอเรชั่น จำกัดในฐานะตัวแทนบริษัทอี เวเรทท์โอเรียน ไลน์อีเวเรทท์สตีมชีพคอร์ปอเรชั่น จำเลยที่ 1 , นายเอม.มูกา ที่ 2, เรือเดินสมุทรโชวามารู ที่ 3 จำเลย นายจิ้นห่วย แซ่แต้ โจทก์