คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1750/2494

การบอกกล่าวให้ผู้เช่าให้ชำระค่าเช่าที่ค้างก่อนตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา 560 นั้นไม่ใช่เป็นกรณี เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ฉะนั้นเมื่อไม่ได้ยกขึ้นว่ากล่าวกันในศาลชั้นต้นแล้ว จะมายกขึ้นอุทธรณ์ฎีกาไม่ได้

โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลย ออกจากที่ดินของโจทก์โดยอ้างว่าจำเลยค้างชำระค่าเช่า จึงบอกเลิกสัญญาแล้ว จำเลยยังขัดขืน จำเลยต่อสู้ว่า ไม่ผิดสัญญาและได้รับความคุ้มครองตามพ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ ศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลย จำเลยอุทธรณ์ว่า การบอกเลิกการเช่า ไม่ถูกต้องตามป.ม.แพ่งฯมาตรา ๕๖๐ เพราะไม่ได้กำหนดเวลาให้ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ข้อกฎหมายที่อุทธรณ์จำเลยมิได้ยกขึ้นว่ากล่าวกันมาในศาลชั้นต้น จึงไม่มีสิทธิอุทธรณ์ พิพากษาให้ยกอุทธรณ์ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การบอกกล่าวให้ชำระค่าเช่าตามมาตรา ๕๖๐ นั้น หาใช่เป็นกรณีเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนไม่ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1750/2494 หลวงประจิตนฤมนต์ โจทก์ นายหนู แซ่ส่ง จำเลย