คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1810/2494

สมาชิกเทศบาลฟ้องข้าหลวงประจำจังหวัด นั้นโดยระบุชื่อข้าหลวงประจำจังหวัดในฐานะข้าหลวงประจำจังหวัดนั้นเป็นจำเลยขอให้ศาลสั่งให้จำเลยเรียกประชุมสมาชิกเทศบาลตาม พ.ร.บ.เทศบาล พ.ศ.2486 มาตรา 33 เมื่อปรากฎว่าข้าหลวงประจำจังหวัดผู้นั้นย้ายไปจังหวัดอื่นเสียแล้วแม้ฟ้องดังกล่าวศาลจะรับวินิจฉัยได้ ก็ไม่มีทางที่จะบังคับให้ข้าหลวงประจำจังหวัดผู้นั้นจัดให้มีการประชุมตามคำขอของโจทก์ได้ ฟ้องของโจทก์จึงเป็นอันไร้ผล

โจทก์ฟ้อง พวกโจทก์เป็นสมาชิกสภาเทศบาลเมืองอุบลได้ทำหนังสือร้องต่อจำเลยกล่าวหาว่าคณะเทศมนตรีเมืองอุบลได้ปฏิบัติฝ่าฝินต่อความสวัสดิภาพของประชาชนหลายประการ จึงขอให้จำเลยจัดให้มีการประชุมสมาชิก เพื่อให้มีการอภิปรายเกี่ยวกับคำร้องนั้น สมควรจะส่งไปยังกระทรวงมหาดไทยหรือไม่ แต่จำเลยเพิกเฉย จึงขอใ้ห้ศาลสั่งให้จำเลยเรียกประชุมสมาชิกเทศบาลตาม พ.ร.บ.เทศบาล พ.ศ.๒๔๘๖ พ.ศ.๒๔๘๖ มาตรา ๓๓ เป็นการด่วน ศาลชั้นต้นไม่ประทับฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เรื่องนี้โจทก์ฟ้องนายชอบ ชัยประภาในฐานะข้าหลวงประจำจังหวัดอุบล ขอให้เรียกประชุมสมาชิกเทศบาลเมืองอุบล ตามมาตรา ๓๓ แห่ง พ.ร.บ.เทศบาล แต่ปรากฎว่า นายชอบ ชัยประภามิได้เป็นข้าหลวงประจำจังหวัดอุบลเพราะได้ย้ายไปจังหวัดอื่นเสียแล้ว แม้ฟ้องโจทก์จะรับวินิจฉัยได้ ก็ไม่มีทางที่จะบังคับให้นายชอบ ชัยประภา จัดให้มีการประชุมตามคำขอของโจทก์ ฟ้องโจทก์เป็นอันไร้ผล จึงพิพากษาให้ยกฎีกา ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1810/2494 นายผดุง โกศัลวิตร์,นายพิเชียร ศรีสมบูรณ์,นายเปรย โทนะสุต,นายผิน พุทธ วงศ์,นายบวร โทนะสุต,นายพิน สอาดรัตน์,นายโกศล โกศัลวิตร์,นายสุนทร ปรัสสพันธ์,นายวสันต์ วีสเพ็ญ โจทก์ นายชอบ ชัยประภา จำเลย