คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1995/2497

ฝิ่นเถื่อนที่มีเสี่ยวโกเจือปนอยู่ด้วย แม้ไม่ได้ความว่ามีเนื้อฝิ่นหนักเท่าใด ก็ฟังถือว่าเป็นฝิ่นเถื่อนทั้งหมด

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันมีฝิ่นไว้ในความครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต และจำเลยที่ ๑ เคยต้องโทษฐานมีมูลฝิ่นโดยไม่รับอนุญาตมาครั้งหนึ่ง ศาลรอการลงโทษไว้จำเลยมาทำผิดขึ้นอีกภายในกำหนดขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษ จำเลยที่ ๑ ให้การว่าฝิ่นของกลางมีเนื้อฝิ่นเพียง ๒๐ กรัม นอกนั้นเป็นเลี่ยวโกรวมอยู่ด้วย เป็นของจำเลยที่ ๒ จำเลยที่ ๒ รับว่าฝิ่นของกลางเป็นของจำเลยที่ ๒ คนเดียว ศาลชั้นต้นฟังว่าเป็นฝิ่นของจำเลยที่ ๑ พิพากษาจำคุกจำเลยที่ ๑ มีกำหนด ๖ เดือน ปรับ ๒,๕๒๐ บาท ลดให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๔ เดือน ปรับ ๑,๖๘๐ บาท และให้เอาโทษจำคุกที่รอการลงโทษไว้มาบวกด้วย เป็นโทษจำคุก ๗ เดือนปรับ ๑,๖๘๐ บาท ปล่อยจำเลยที่ ๒ จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกา ข้อกฎหมายที่จำเลยค้านว่าฝิ่นของกลางมีเลี่ยวเจือปนอยู่ด้วย ไม่ได้ความว่าเป็นเนื้อฝิ่นเถื่อนหนักเท่าใด ศาลทั้งสองวางโทษปรับตามน้ำหนักของกลางทั้งหมดเป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาเห็นว่ากรณีเช่นนี้ตาม ม.๓ แห่ง พ.ร.บ.ฝิ่น พุทธศักราช ๒๔๗๒ พึงถือว่าเป็นฝิ่นทั้งหมด พิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1995/2497 อัยการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา โจทก์ นายเอี่ยวที่ 1 , นางสาวเซี้ยมที่ 2 จำเลย