คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 985/2497

จำเลยปล่อยให้อาคารของตนเอนทับอาคารโจทก์เสียหาย ดังนี้เรียกว่าจำเลยทำละเมิด จำเลยต้องรับผิดใช้ค่าเสียหาย +เสียหายเกิดขึ้นนับแต่ทำละเมิดดังนั้นแม้ภายหลังปรากฎว่าอาคารของโจทก์ถูก+ไม่มีอะไรจะให้จำเลยจัดการกับอาคารก็ดี ความเสียหายซึ่งเกิดแต่ละเมิดยังคงอยู่ไม่ระงับหรือเปลี่ยนแปลงตามไป จำเลยต้องรับผิด

โจทย์ฟ้องว่าอาคารของจำเลย เอนเข้าในที่โจทก์ปะทะอาคารของโจทก์เป็นเหตุให้อาคารของโจทก์เสียหาย ขอให้จำเลยรื้อถอนอาคารของจำเลยไปให้พ้นและให้ใช้ค่าเสียหายอีก ๕,๐๐๐ บาท จำเลยรับว่าอาคารของจำเลยเอนไปปะทะอาคารของโจทก์ แก้ว่าทั้งนี้เพราะอาคารจำเลยนั้นมีผู้เช่า ผู้เช่าขัดขวางไม่ยอมออกจำเลยไม่สามารถจะซ่อม ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้จำเลยจัดการแก่อาคารของจำเลยไม่ให้รุกล้ำเข้าไปในที่ของโจทก์ และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ๕,๐๐๐ บาท จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อที่จำเลยแก้ว่าผู้เช่าไม่ยอมออกนั้นไม่ใช่เหตุผลจะให้จำเลยพ้นจากความผิดจำเลยมีหน้าที่ต้องทำอาคารให้มั่นคงตามสมควร จำเลยไม่ปฏิบัติเป็นเหตุให้โจทก์เสียหาย จำเลยต้องรับผิด และค่าเสียหายจำเลยแสดงไม่ได้ว่าต่ำกว่า ๕,๐๐๐ ปี อนึ่งปรากฎว่าระหว่างคดีชั้นฎีกาอาคารของทั้งสองฝ่ายไฟไหม้สิ้นจำเลยยกเป็นข้อฎีกาว่าจำเลยหมดธุระไม่ต้องจัดการกับอาคารนั้น เห็นว่าจำนวนค่าเสียหาย ๕,๐๐๐ บาทเกิดขึ้นแล้วนับแต่ละเมิดแม้อาคารจะถูกไฟไหม้หนี้จำนวนนั้นก็ยังคงอยู่ไม่ระงับหรือเปลี่ยนแปลงไป พิพากษายืนในข้อเสียหาย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 985/2497 นายนิภาธร สุวรรณกูล โจทก์ นายเลียบ กาญจนสุข จำเลย