คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 30/2499

การที่โจทก์บรรยายฟ้องเป็นใจความว่าจำเลยหลอกลวงให้โจทก์หลงเชื่อว่าจำเลยเป็นเจ้าของเครื่องสูบน้ำสองเครื่องและโจทก์ตกลงรับซื้อจ่ายราคาให้ 26,640 บาท แล้วโจทก์ขายต่อให้นายอุทัย.ภายหลังปรากฏว่าเครื่องสูบน้ำนี้เป็นของกรมชลประทาน จำเลยยักยอกมา ตำรวจจึงไปเอาคืนมา.โจทก์ได้ชดใช้ราคาเครื่องสูบน้ำแก่นายอุทัยไปแล้วจึงฟ้องให้จำเลยรับไปจากโจทก์ข้างต้น ดังนี้ถือว่าโจทก์บรรยายเหตุที่จำเลยกระทำละเมิดไว้ชัดเจน และเรียกจำนวนเงินที่จำเลยรับไปจากโจทก์คืนนับว่าเป็นฟ้องที่มีมูลกรณีชัดแจ้งแล้ว ส่วนข้อทีโจทก์มิได้บรรยายว่าได้จ่ายเงินค่าสูบน้ำแก่นายอุทัยผู้ซื้อจากโจทก์เท่าใดและเมื่อใดนั้นตามฟ้องก็กล่าวพอจะให้เข้าใจได้ว่าใช้ตามราคาที่ขายแก่นายอุทัยและตาม 2 ข้อนี้ไม่ใช่ประเด็นโดยตรงของการละเมิด.ฉนั้นจึงถือได้ว่าฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุม.

โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยหลอกลวงโจทก์ว่าเครื่องสูบน้ำ ๒ เครื่องเป็นของจำเลยโจทก์หลงเชื่อจึงรับซื้อไว้ราคา ๒๖,๖๔๐ บาท.ปรากฏภายหลังว่าเป็นของกรมชลประทาน.ต่อมาโจทก์จ่ายให้นายอุทัยไป จำเลยถูกจับหาว่ายักยอกเครื่องสูบน้ำของกรมชลประทานรายนี้ ตำรวจจึงไปเอาเครื่องสูบน้ำจากนายอุทัย.โจทก์ได้ชดใช้ราคาแก่นายอุทัยไปแล้ว จึงถือว่าจำเลยกระทำละเมิดต่อโจทก์ขอให้ชดใช้ราคาเครื่องสูบน้ำ ๒๖,๖๔๐ บาท จำเลยให้การว่าไม่ได้ขายหากโจทก์ยืมเครื่องสูบน้ำนี้ไปแล้วขายให้นายอุทัย และตัดฟ้องว่าโจทก์ไม่ได้กล่าวว่าได้ใช้เงินนายอุทัยไปเท่าใด เมื่อใด เป็นฟ้องเคลือบคลุม ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานเห็นวาเป็นฟ้องเคลือบคลุมพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคำฟ้องของโจทก์ถูกต้องตาม ก.ม.แล้ว พิพากษาศาลชั้นต้นให้พิจารณาพิพากษาต่อไปตามรูปคดี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าเรื่องนี้ฟ้องโจทก์บรรยายเหตุที่จำเลยกระทำละเมิดไว้ชัดเจนและเรียกจำนวนเงินที่จำเลยรับไปจากโจทก์คืน นับว่าเป็นฟ้องที่มีมูลกรณีชัดแจ้งแล้ว ส่วนที่โจทก์มิได้บรรยายว่า ได้จ่ายเงินค่าสูบน้ำแก่นายอุทัยผู้ซื้อจากโจทก์ไปเท่าใด และเมื่อใดนั้น ตามฟ้องก็ได้กล่าวว่าโจทก์ได้ชดใช้ราคาเครื่องสูบน้ำแก่นายอุทัยไป ซึ่งพอจะให้เข้าใจได้ว่าใช้ตามราคาที่ขายแก่นายอุทัย แต่ความ ๒ ข้อนี้ไม่ใช่ประเด็นโดยตรงของการละเมิด หากเป็นข้อเท็จจริงในส่วนค่าเสียหายที่จะต้องนำสืบกันว่าโจทก์จะเสียหายเพียงใดหรือไม่ ฉนั้นจึงถือว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมมิได้. พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 30/2499 นายตุ้น วรินทร์ โจทก์ นายจำรัส มหาวงศ์นันท์จำเลย