คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 549/2502

แม้จำเลยมิได้ให้การต่อสู้ไว้ในศาลชั้นต้นเรื่องฟ้องซ้ำ จำเลยก็ยกขึ้นมาคัดค้านในชั้นฎีกาได้ คดีก่อนโจทก์ฟ้องทางอาญาขอให้ลงโทษจำเลยฐานใช้เช็คไม่มีเงิน แต่คดีหลังโจทก์ฟ้องทางแพ่งขอให้จำเลยใช้เงินตามเช็คที่จำเลยเป็นสั่งจ่าย แม้ว่าจะเป็นเช็คฉบับเดียวกันกับที่พิพาทกันในคดีอาญา ก็ไม่เป็นฟ้องซ้ำ เพราะเป็นคนละเรื่องคนละประเด็นกัน

โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยให้จำเลยใช้เงินตามเช็คที่จำเลยเป็นผู้สั่ง โดยจำเลยที่ ๑ ลงชื่อเป็นผู้สั่งจ่าย และจำเลยที่ ๒ ลงชื่อสลักหลังเช็คนั้น จำเลยที่ ๑ ต่อสู้ว่า เช็คนั้นไม่ชอบด้วยกฎหมาย เพราะเช็คนั้นหายไปจนจำเลยได้แจ้งตำรวจได้แล้ว จึงเป็นเช็คที่ไม่สมบูรณ์ จำเลยที่ ๒ ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดพิจารณา คดีนี้โจทก์ไม่สืบพยานเฉพาะที่เกี่ยวกับจำเลยที่ ๒ ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสองว่า ให้จำเลยที่ ๑ ใช้เงิน ๓๕,๐๐๐ บาท ตามเช็คพิพาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย ให้โจทก์และให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ ปัญหาข้อกฎหมายที่จำเลยต่อสู้เรื่องฟ้องช้ำนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยมิได้ให้การต่อสู้ไว้ในศาลชั้นต้นและก็เป็นเรื่องที่ไม่ใช่ฟ้องซ้ำ เพราะคดีก่อนเป็นการฟ้องทางอาญาขอให้ลงโทษจำเลยฐานใช้เช็คไม่มีเงิน แต่ฟ้องคดีนี้เป็นการฟ้องทางแพ่ง ขอให้ใช้เงินตามเช็คที่จำเลยเป็นผู้สั่งจ่าย จึงเป็นคนละเรื่องคนละประเด็น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 549/2502 นายชูเกียรติ ปิยะคุณ โจทก์ นายซีหลิน หรือซีเลี้ง แซ่โง่ว ที่ 1 นายยู่อี่ แซ่อึ้งที่ 2 จำเลย