คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 84/2502

การปลูกสร้างโรงเรือนลงบนที่ดินเช่าซึ่งทำขึ้นภายหลังสัญญาประนีประนอมยอมความนั้น ถือว่าเป็นการละเมิดขึ้นใหม่ จึงยกสัญญาประนีประนอมยอมความที่ทำกันไว้ก่อนมาบังคับไม่ได้

คดีนี้ เนื่องจาก โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยและเรียกค่าเสียหาย ต่อมาได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันต่อศาล สัญญาข้อ ๓ มีข้อความว่า ที่ดินที่จำเลยเช่าสำหรับปลูกบ้านเป็นที่อยู่อาศัยเวลานี้ ส่วนลึกวัดจากฝาผนังตึกด้านหลังสุดตัวตึกที่จำเลยเช่าไปทางทิศตะวันออก ๑๐ เมตรแต่ด้านกว้างตามแนวตึก จำเลยได้ปลูกสร้างโรงเรืองเกินไปจาเขตตึกที่จำเลยเช่านั้น จำเลยยอมทำการรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างสิ่งที่เกินนั้นออกและทำการกั้นแนวเขตเช่าของจำเลยไว้ หากการรื้อถอนดังกล่าวจะต้องขออนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่ ก็ให้เป็นหน้าที่ของจำเลยจัดการและทำการรื้อถอนกั้นเขตให้เสร็จภายในกำหนด ๓ เดือน นับแต่วันทำสัญญายอม และสัญญาข้อ ๔ ว่า ถ้าจำเลยผิดสัญญายอมนี้ข้อหนึ่งข้อใด จำเลยยอมสละสิทธิในการเช่าและยอมออกจากสถานที่เช่าของโจทก์ทันที ต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องว่าจำเลยยังไม่ได้ปฏิบัติตามสัญญายอมความ โดยขัดขืนอยู่ในที่พิพาท ขอให้ออกหมายจับและบังคับจำเลยปฏิบัติตามสัญญาประนีประนอมยอมความจำเลยแถลงว่า ได้ปฏิบัติตามสัญญาประนีประนอมยอมความข้อ ๓ โดยจำเลยปลูกโรงเรือนและครัวเกิน ๑๐ เมตรไป ๗๐ ถึง ๘๐ เซ็นติเมตร จึงมีคำสั่งให้จำเลยออกจากสถานที่เช่า ถ้าไม่ออกอาจถูกจับกักขัง จำเลยอุทธรณ์ ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ โดยวินิจฉัยว่า จำเลยได้รื้อถอนสิ่งปลูกสร้าง ส่วนที่เกินไปแล้วตามสัญญาประนีประนอมยอมความ แต่จำเลยกลับปลูกสร้างโรงเรือนและครัวในที่ดินให้เช่าเกินจากที่ตกลงเช่ากันไว้ไป ๗๐-๘๐ เซ็นติเมตร ภายหลังที่ได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความแล้ว จะยกสัญญาประนีประนอมยอมความที่ทำกันไว้ก่อนมาบังคับถึงการละเมิดของจำเลยที่กระทำขึ้นภายหลังไม่ได้. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 84/2502 นางแต๋ว ดารากร ณ อยุธยา โจทก์ นายพร ทองนิ่ม จำเลย