⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 605/2506

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 605/2506

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การบรรยายฟ้องว่าจำเลยกระทำความผิดตามกฎหมายใด โดยอ้างมาตราของกฎหมายนั้นและระบุข้อเท็จจริงที่จำเลยได้กระทำลงไป ถือเป็นฟ้องที่สมบูรณ์แล้ว แม้จะไม่ได้บรรยายถึงขั้นตอนการประกาศใช้กฎหมายที่กฎหมายกำหนดไว้ก็ตาม

ย่อคำพิพากษา

การบรรยายฟ้องว่า อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 46 แห่งพระราชบัญญัติสาธารณสุข พ.ศ. 2484 เทศบาล ได้ตราเทศบัญญัติเรื่องการจัดตั้งตลาดเอกชน พ.ศ. 2485 ไว้ตามสำเนาท้ายฟ้องและหาว่าจำเลยจัดตั้งตลาดเอกชนในเขตเทศบาลนั้นโดยมิได้รับอนุญาต ดังนี้ แม้จะไม่ได้บรรยายว่ามีประกาศเทศบัญญัตินี้โดยเปิดเผยที่สำนักงานเทศบาล 7 วันแล้ว ดังที่กำหนดไว้ในเทศบัญญัติ ก็ถือว่าเป็นฟ้องที่สมบูรณ์แล้ว

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ม.158 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ม.172 พระราชบัญญัติสาธารณสุข พ.ศ.2484 ม.45 พระราชบัญญัติสาธารณสุข พ.ศ.2484 ม.46 พระราชบัญญัติสาธารณสุข พ.ศ.2484 ม.48 พระราชบัญญัติสาธารณสุข พ.ศ.2484 ม.77

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่า อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๖ แห่งพระราชบัญญัติสาธารณะสุข พ.ศ. ๒๔๘๔ เทศบาลเมืองยะลาได้ตราเทศบัญญัติเรื่องการจัดตั้งตลาดเอกชน พ.ศ. ๒๔๘๕ ไว้ตามสำเนาท้ายฟ้อง จำเลยเป็นเจ้าของและเคยได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้ตั้งตลาดเอกชนชื่อ "ตลาดรัฐกิจ" ใบอนุญาตครั้งสุดท้ายสิ้นอายุเมื่อวันที่ ๓๑ ธันวาคม ๒๕๐๓ ในปี พ.ศ. ๒๕๐๔ จำเลยได้ยื่นคำร้องขอรับใบอนุญาตตั้งตลาดเอกชนต่อนายกเทศมนตรีเมืองยะลาซึ่งเป็นเจ้าพนักงานท้องถิ่นแล้ว แต่เนื่องจากการตั้งตลาดของจำเลยมิได้ปฏิบัติให้ถูกต้องตามเทศบัญญัติดังกล่าว นายกเทศมนตรีสั่งให้แก้ไข จำเลยก็ไม่ปฏิบัติตาม เจ้าพนักงานท้องถิ่นจึงมิได้ออกใบอนุญาตให้ แล้วระหว่าง ๑ มกราคม ถึง ๑๓ สิงหาคม ๒๕๐๔ จำเลยยังคงตั้งตลาดตามเดิมโดยมิได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น เป็นการฝ่าฝืนกฎหมาย ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติสาธารณสุข พ.ศ. ๒๔๘๔ มาตรา ๔๕, ๔๖, ๗๗ เทศบัญญัติของเทศบาลเมืองยะลาเรื่องจัดตั้งตลาดเอกชน พ.ศ. ๒๔๘๕ ข้อ ๕, ๓๕ และให้ห้ามจำเลยใช้สถานที่นั้นเป็นตลาดต่อไป จำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้อง ศาลชั้นต้นเห็นว่า ตามเทศบัญญัติท้ายฟ้องข้อ ๒. มีว่า ให้ใช้เทศบัญญัติเรื่องการจัดตั้งตลาดเอกชนของเทศบาลเมืองยะลา พ.ศ. ๒๔๘๕ ตั้งแต่เมื่อได้ประกาศไว้โดยเปิดเผยที่สำนักงานเทศบาลแล้ว ๗ วัน แต่ตามฟ้องไม่ปรากฏความว่าได้มีการประกาศเทศบัญญัตินั้นไว้โดยเปิดเผยที่สำนักงานเทศบาลแล้ว ๗ วัน จำเลยจึงไม่ควรมีความผิด พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คดีมีปัญหาว่าฟ้องโจทก์จะชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๕๘ (๕) หรือไม่ และเห็นว่าการบรรยายฟ้องนี้สมบูรณ์แล้ว เพราะข้อความดังกล่าวในเทศบัญญัตินี้เป็นเพียงการกำหนดวิธีการให้พนักงานเจ้าหน้าที่กระทำในการประกาศให้ทราบถึงเทศบัญญัตินี้เท่านั้น ไม่ใช่บทบังคับอันเป็นองค์ประกอบความผิด เท่าที่โจทก์บรรยายมาในฟ้องเป็นรายละเอียดพอที่จำเลยจะเข้าใจข้อหาได้ดีและชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๕๘ แล้ว และตามพฤติการณ์แห่งคดีก็แสดงว่าจำเลยรู้อยู่แล้วว่าเทศบัญญัตินี้ได้ประกาศใช้บังคับแล้ว ทั้งจำเลยก็ไม่ได้ยกประเด็นขึ้นต่อสู้เลยว่าเทศบัญญัตินี้ไม่มีผลบังคับเพราะยัรงไม่ได้ประกาศโดยเปิดเผย ณ สำนักงานเทศบาลแล้ว ๗ วัน ฉะนั้น จึงฟังลงโทษจำเลยได้ พิพากษากลับว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง ให้ลงโทษปรับ และห้ามจำเลยใช้สถานที่นั้นเป็นตลาดต่อไป ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 605/2506 อัยการจังหวัดยะลา โจทก์ นายธงไชย รัฐกิจวิจารณ์ ณ นคร ล.

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - อัยการจังหวัดยะลา · ล. - นายธงไชย รัฐกิจวิจารณ์ ณ นคร
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)เสนอ บุณยเกียรติ · ประมูล สุวรรณศร · ยง เหลืองรังษี
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลจังหวัดยะลา - นายชยากร ถายะพิงค์ · ศาลอุทธรณ์ - หลวงสุธรรมานุวัตน์
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 1597/2522ฎีกา 9114/2552ฎีกา 1146/2526ฎีกา 130/2528ฎีกา 2197/2547ฎีกา 1992/2530ฎีกา 937/2549ฎีกา 20/2491ฎีกา 18211/2555ฎีกา 1411/2499ฎีกา 1220/2510ฎีกา 901/2480ฎีกา 1294/2509ฎีกา 848/2545ฎีกา 884/2484ฎีกา 2292/2540ฎีกา 967/2501ฎีกา 3864/2546ฎีกา 514/2486ฎีกา 2747/2529ฎีกา 5702/2533ฎีกา 1857/2492ฎีกา 3577/2551ฎีกา 2664/2520
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา