คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1412/2508

คู่สัญญาทั้งสองฝ่ายตกลงเลิกสัญญาซื้อขายต่อกัน มิใช่เป็นการปลดหนี้โดยการแสดงเจตนาฝ่ายเดียวของเจ้าหนี้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 340

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยผิดสัญญาสั่งนุ่นให้โจทก์ ทำให้โจทก์ต้องไปซื้อนุ่นจากผู้อื่นในราคาที่แพงกว่าที่ได้ตกลงซื้อจากจำเลย ขอให้ศาลบังคับให้จำเลยใช้ราคาที่โจทก์ต้องเสียสูงไปกว่าที่ซื้อจากจำเลย จำเลยให้การว่า โจทก์เป็นฝ่ายผิดนัดไม่ยอมรับนุ่นจากจำเลย และได้บอกเลิกสัญญากับจำเลยแล้ว ราคาที่โจทก์ฟ้องเรียกแพงเกินสมควร การที่โจทก์ผิดนัดผิดสัญญาทำให้จำเลยเสียหาย ขาดผลกำไร จึงฟ้องแย้งขอเรียกผลกำไรที่ขาดจากโจทก์ โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า โจทก์ไม่เคยบอกเลิกสัญญากับจำเลย และเมื่อจำเลยว่าเลิกสัญญาแล้วจะฟ้องแย้งว่าโจทก์ไม่ยอมรับนุ่นไม่ได้ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า ได้มีการเลิกสัญญาและจำเลยยินยอมในการเลิกสัญญา ให้ยกฟ้องและยกฟ้องแย้ง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์จำเลยได้เลิกสัญญาตามที่โจทก์ฟ้องนั้นแล้ว และการเลิกสัญญาในคดีนี้เป็นการเลิกสัญญาโดยคู่สัญญาทั้งสองฝ่ายตกลงเลิกสัญญากัน หาใช่การปลดหนี้โดยการแสดงเจตนาฝ่ายเดียวของเจ้าหนี้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๓๔๐ ไม่ พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1412/2508 บริษัท เอ.ที.อี มัสกาตี จำกัด โดยนายไตเย็บบาย มูลลายีวาบาย กรรมการผู้ จัดการ โจทก์ ห้างหุ้นส่วนจำกัดจินฮัมอาหรือห้างหุ้นส่วนจำกัดชิ้นน่ำอาฮะกี่ จำเลย