คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1452/2508

หนังสือมีข้อความว่า "แต่นี้ต่อไปนางนวนจะไม่เกี่ยวข้องสมบัติกับแม่อีก" ไม่ใช่หนังสือสละมรดก จะถือว่าเป็นการสละสิทธิรับมรดกในภายหน้าก็ไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1619

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยลอบไปขอโอนรับมรดกของมารดาโจทก์จำเลยต่อเจ้าพนักงานที่ดิน และกีดกันไม่ยอมแบ่งทรัพยม์รดกให้โจทก์ ขอให้เพิกถอนนิติกรรมที่จำเลยโอนรับมรดก และให้จำเลยแบ่งทรัพย์มรดกให้แก่โจทก์ จำเลยสู้ว่า โจทก์ได้รับทรัพย์ไปในระหว่างมารดายังมีชีวิตอยู่ และโจทก์คนหนึ่งได้ทำหนังสือไว้ว่าจะไม่เกี่ยวข้องกับทรัพย์มรดกของมารดา ส่วนทรัพย์ตามบัญชีท้ายฟ้องบิดามารดาได้ยกให้จำเลยทั้งสอง จำเลยได้ครอบครองมากว่า ๑๐ ปี ได้กรรมสิทธิ์แล้ว ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า บิดามารดาได้ยกทรัพย์ดังกล่าวให้จำเลยแล้ว ยกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า ไม่เชื่อว่าบิดามารดายกทรัพย์ให้จำเลย และหนังสือที่โจทก์ทำให้มารดาไว้ไม่ใช่หนังสือสละมรดกหรือแม้จะฟังว่าเป็นหนังสือสละมรดกก็ไม่ได้เพราะเป็นการสละก่อนเจ้ามรดกตาย ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๖๑๙ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้จำเลยแบ่งทรัพย์ตามบัญชีท้ายฟ้องให้โจทก์ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ทรัพย์พิพาทยังเป็นของนางตันเจ้ามรดกและเป็นมรดกตกทอดแก่ทายาท หนังสือที่โจทก์ที่ ๒ ทำไว้ว่าจะไม่เกี่ยวข้องกับทรัพย์อื่นอีกนั้น ได้ทำไว้ตั้งแต่นางตันเจ้ามรดกยังไม่ตาย จึงมิใช่เป็นการสละทรัพย์มรดกของนางตัน ทั้งจะถือว่าเป็นการสละสิทธิรับมรดกของนางตันในภายหน้า ก็ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๖๑๙ พิพากษายืน ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1452/2508 นางต่วน ถากา ที่ 1 นางนวน วิเศษภูมิ ที่ 2 โจทก์ นางจันทร์เพ็ญ หาวิธี ที่ 1 นางกรม รื่นลา ที่ 2 จำเลย