คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 372/2509
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การทำหนังสือแบ่งทรัพย์สินระหว่างสามีภริยา ไม่ถือเป็นการเพิกถอนพินัยกรรมที่สามีทำไว้ก่อนหน้า เว้นแต่จะทำพินัยกรรมฉบับหลัง ทำลาย หรือขีดฆ่าพินัยกรรมเดิมด้วยความตั้งใจ
ย่อคำพิพากษา
สามีโดยมิชอบด้วยกฎหมายทำพินัยกรรมยกทรัพย์ทั้งหมดให้ภริยา ต่อมาสามีภริยานั้นได้ทำหนังสือแบ่งทรัพย์กันโดยสามีได้ทรัพย์ไปบางส่วนหนังสือแบ่งทรัพย์นั้นย่อมไม่เพิกถอนพินัยกรรม เพราะพินัยกรรมจะเพิกถอนไปได้ ก็ต้องกระทำด้วยพินัยกรรมฉบับหลัง หรือทำลาย หรือขีดฆ่าพินัยกรรมนั้นด้วยความตั้งใจ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1694,1695 ถ้าทรัพย์สินอันเป็นวัตถุแห่งพินัยกรรมอย่างใดได้โอนไปโดยสมบูรณ์ด้วยความตั้งใจ ข้อกำหนดพินัยกรรมอันเกี่ยวกับทรัพย์สินนั้นเป็นอันเพิกถอนไปเฉพาะอย่างตามมาตรา 1696 แต่พินัยกรรมยังใช้ได้อยู่ เมื่อทรัพย์ที่แบ่งกลับมาเป็นของสามีตามสัญญาแบ่งทรัพย์ ก็ย่อมตกได้แก่ภริยาตามพินัยกรรมที่ยังมีผลสมบูรณ์อยู่นั่นเอง
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นพี่ชายนายลาน จำเลยเป็นภริยานายลานโดยมิได้จดทะเบียนสมรส ระหว่างอยู่กินด้วยกัน นายลานทำพินัยกรรมยกทรัพย์ทั้งหมดให้จำเลย ต่อมานายลานเลิกร้างกับจำเลยและได้ทำหนังสือแบ่งทรัพย์กัน โดยนายลานได้ทรัพย์พิพาท จำเลยได้ทรัพย์อื่น จึงมีผลเท่ากับนายลานได้เพิกถอนพินัยกรรมแล้ว หลังจากนั้นนายลานตาย จำเลยขอรับมรดกที่พิพาทและบุกรุกทำนาพิพาท จึงขอให้ศาลพิพากษาว่าทรัพย์พิพาทเป็นของโจทก์กับทายาทอื่น
จำเลยให้การว่าไม่เคยทำหนังสือแบ่งทรัพย์ดังที่โจทก์ฟ้อง ทรัพย์พิพาทตกเป็นของจำเลยโดยผลแห่งพินัยกรรม หนังสือแบ่งทรัพย์ตามฟ้องไม่ลบล้างพินัยกรรม
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๖๙๔,๑๖๙๕ การเพิกถอนพินัยกรรมฉบับก่อนทั้งหมดหรือบางส่วนต้องกระทำด้วยพินัยกรรมฉบับหลัง หรือทำลายหรือขีดฆ่าพินัยกรรมนั้นโดยความตั้งใจ ถ้าทรัพย์สินอันเป็นวัตถุแห่งพินัยกรรมได้โอนไปโดยสมบูรณ์ด้วยความตั้งใจ ข้อกำหนดพินัยกรรมอันเกี่ยวกับทรัพย์สินนั้นเป็นอันเพิกถอนไปเฉพาะบางอย่างเท่านั้น ตามมาตรา ๑๖๙๖ ส่วนพินัยกรรมยังใช้ได้อยู่ หาได้สิ้นผลลงทั้งฉบับไม่ เมื่อทรัพย์พิพาทโอนกลับมาเป็นของนายลานตามสัญญาแบ่งทรัพย์ แต่พินัยกรรมที่นายลานทำไว้ว่ายกทรัพย์ทั้งหมดให้จำเลยยังมีผลสมบูรณ์อยู่ ทรัพย์อันใดที่เป็นของนายลาน แม้ที่ได้มาใหม่ก็ย่อมตกได้แก่จำเลยตามพินัยกรรมอยู่นั่นเอง เมื่อนายลานตาย โจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องเรียกทรัพย์พิพาทจากจำเลย
พิพากษายืน.
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 372/2509
นายปาน บุงบุตร โจทก์
นางจุก บุงบุตร จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายปาน บุงบุตร · จำเลย - นางจุก บุงบุตร |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | เสนอ บุณยเกียรติ · เชื้อ คงคากุล · อดุล รัตนปิณฑะ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัดสกลนคร - นายสุนทร จันทรศักดิ์ · ศาลอุทธรณ์ - นายฉลาด ไชยชาญ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา