⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 562/2510

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 562/2510

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าในสินค้าจำพวกใด ถือเป็นการขอจดทะเบียนสำหรับสินค้าทั้งหมดทั้งจำพวกนั้น เว้นแต่จะได้ขอจดทะเบียนจำกัดรายการสินค้าไว้แน่นอน. การใช้รูปสัตว์หรือสิ่งของทั่วไปเป็นเครื่องหมายการค้า ไม่ถือว่ามีลักษณะบ่งเฉพาะ และผู้ขอไม่มีสิทธิสงวนรูปดังกล่าวไว้ใช้แต่ผู้เดียว.

ย่อคำพิพากษา

เครื่องหมายการค้าของโจทก์เป็นรูปหมีกำลังนั่งป้อนนมลูกด้วยขวดนม ส่วนของจำเลยเป็นรูปหมียืนเกาะถ้วย จึงไม่มีลักษณะในทางเหมือนหรือคล้ายคลึงกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ เมื่อขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าในสินค้าจำพวกใด ถือเป็นการขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าทั้งหมดทั้งจำพวกของสินค้าในจำพวกนั้น ๆ ผู้ขออาจนำเครื่องหมายการค้านั้นไปใช้กับสินค้าชนิดอื่นในจำพวกนั้นก็ได้ เว้นแต่จะได้ขอจดทะเบียนจำกัดรายการสินค้าไว้แน่นอนว่าจะใช้กับสินค้าของผู้ขอชนิดนั้นอย่างเดียว โจทก์เรียกขานเครื่องหมายการค้าของตนว่า "ตราหมี" จำเลยเรียกของตนว่า "ตราหมีทอง" ไม่แสดงว่าจำเลยใช้สิทธิในทางไม่สุจริต การที่จำเลยใช้รูปหมียืนเกาะถ้วยหาเป็นการละเมิดเครื่องหมายการค้าของโจทก์ที่เป็นรูปหมีนั่งป้อนนมลูกด้วยขวดนมไม่ เพราะรูปหมีทั่ว ๆ ไปไม่มีลักษณะบ่งเฉพาะแต่อย่างใด โจทก์ไม่มีสิทธิจะสงวนรูปหมีทั่ว ๆ ไปไว้ใช้สำหรับเครื่องหมายการค้าของตนแต่ผู้เดียว

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.420

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้ยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าเป็นรูปหมีในสารสำคัญต่อกองเครื่องหมายการค้า กระทรวงเศรษฐการในสินค้าจำพวก ๔๒ ซึ่งเป็นจำพวกเดียวกับที่โจทก์ได้ขอจดทะเบียนไว้แล้ว โจทก์ได้ยื่นคำคัดค้าน แต่นายทะเบียนเครื่องหมายการค้าได้ยกคำคัดค้านของโจทก์ การที่จำเลยเอารูปหมีซึ่งเป็นเครื่องหมายการค้าของโจทก์ไปประกอบกับส่วนประกอบอื่นแล้วนำไปขดจดทะเบียนนี้จึงเป็นการใช้สิทธิที่ไม่สุจริต มีแต่จะเกิดการเสียหายแก่โจทก์ และเป็นการละเมิดต่อโจทก์และเครื่องหมายการค้าของจำเลยไม่มีลักษณะบ่งเฉพาะอันจะทำให้เห็นผิดไปจากของโจทก์ทำให้สาธารณชนอาจเข้าใจสับสนและผิดไปว่าสินค้าของจำเลยนั้นเป็นของโจทก์ หรือโจทก์มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย ขอให้ศาลเพิกถอนการขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลย และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ จำเลยให้การว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์จำเลยมีลักษณะบ่งเฉพาะที่ได้นำมาใช้ให้เห็นว่าผิดต่างกัน สินค้าของโจทก์เป็น "นม" ของจำเลยเป็น "น้ำปลา" แม้จะอยู่ในจำพวก ๔๒ ด้วยกันก็เป็นสินค้าคนละประเภท โจทก์ค้านมอย่างเดียวไม่มีสิทธิก้าวล่วงไปห้ามมิให้บุคคลอืนใช้เครื่องหมายนั้นในสินค้าประเภทอื่นนอกจากนม การเรียกขานชื่อสินค้าก็ต่างกัน ย่อมไม่ทำให้ประชาชนทั่วไปสับสนหลงผิด โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง คดีโจทก์ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้แล้วจึงให้งดสืบพยานทั้งสองฝ่ายแล้วพิพากษาว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์จำเลยมีลักษณะแตกต่างกัน สินค้าของโจทก์เป็นนม ของจำเลยเป็นน้ำปลา เครื่องหมายของจำเลยมีลักษณะบ่งเฉพาะผิดกับสินค้าของโจทก์จนเห็นได้ชัด ไม่อาจทำให้บุคคใดหลงสับสนไปได้ โจทก์ไม่ได้จดทะเบียนเครื่องหมายคำประดิษฐ์ว่า "ตราหมี" ไว้ จะถือว่าสิทธิคำว่าตราหมีไม่ได้ จำเลยมีสิทธิที่จะจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตามคำขอของจำเลยได้ โดยชอบและเป็นการใช้สิทธิโดยสุจริต ไม่เป็นการละเมิดในเครื่องหมายการค้าของโจทก์ โจทก์จะเรียกเอาค่าเสียหายจากจำเลยไม่ได้ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์เป็นรูปหมีกำลังนั่งป้อนนมลูกด้วยขวดนม ส่วนของจำเลยเป็นรูปหมียืนเกาะถ้วย จึงไม่มีลักษณะในทางเหมือนหรือคล้ายคลึงกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ เมื่อจำเลยขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าในสินค้าจำพวกใดถือเป็นการขดจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าทั้งจำพวกของสินค้าในจำพวกนั้น จำเลยอาจนำเครื่องหมายการค้านั้นไปใช้กับสินค้าชนิดอื่นในจำพวกนั้นก็ได้ เว้นแต่จะได้ขอจดทะเบียนจำกัดรายการสินค้าไว้แน่นอนว่าจะใช้กับสินค้าของจำเลยชนิดนั้นอย่างเดียว แต่เนื่องจากเครื่องหมายการค้าของจำเลยกับของโจทก์แตกต่างกันมาก และไม่มีลักษณะคล้ายหรือเหมือนกันเลย ฎีกาของโจทก์ข้อนี้จึงไม่เป็นเหตุให้ชนะคดีได้ ที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าเป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริตนั้น เห็นว่าโจทก์เรียกขานเครื่องหมายการค้าของตนว่า "ตราหมี" จำเลยเรียกของตนว่า "ตราหมีทอง" ไม่แสดงว่าจำเลยใช้สิทธิในทางไม่สุจรติ แต่กลับส่งไปในทางสุจริต เพื่อไม่ให้พ้องกับคำว่าตราหมีของโจทก์ ที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยกระทำละเมิดต่อโจทก์โดยนำเอารูปหมีไปขดจดทะเบียนเป็นเครื่องหมายการค้าของจำเลยนั้น เห็นว่า การที่จำเลยใช้รูปหมียืนเกาะถ้วยหาเป็นการละเมิดเครื่องหมายการค้าของโจทก์ที่เป็นรูปหมีนั่งป้อนนมลูกด้วยขวดนมไม่ เพราะรูปหมีทั่ว ๆ ไป ไม่มีลักษณะบ่งเฉพาะแต่อย่างใดโจทก์ไม่มีสิทธิจะสงวนรูปหมีทั่ว ๆ ไปไว้สำหรบเครื่องหมายการค้าของตนแต่ผู้เดียว พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 562/2510 บริษัทเบอร์เนอราฟเฟน มิลชเกเซลส์ชาพท์ โดยนางสาวอีนา เยอร์เกนเซ่น ผู้ รับมอบอำนาจ โจทก์ นายเก๋า แซ่ตั้ง ล.

รายละเอียดคดี

คู่ความผู้ - บริษัทเบอร์เนอราฟเฟน มิลชเกเซลส์ชาพท์ โดยนางสาวอีนา เยอร์เกนเซ่น · โจทก์ - รับมอบอำนาจ · ล. - นายเก๋า แซ่ตั้ง
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)ศริ มลิลา · ยง เหลืองรังษี · สุทิน เกษคุปต์
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลแพ่ง - นายเสถียร ลิมปิษเฐียร · ศาลอุทธรณ์ - นายเนิ่น กฤษณะเศรนี
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 4976/2536ฎีกา 681/2506ฎีกา 4715/2542ฎีกา 22/2511ฎีกา 4513/2533ฎีกา 3651/2526ฎีกา 2834/2527ฎีกา 246/2530ฎีกา 8203/2538ฎีกา 1538/2518ฎีกา 149/2526ฎีกา 1124/2479ฎีกา 7335/2538ฎีกา 3452/2537ฎีกา 861/2540ฎีกา 1145/2512ฎีกา 898/2534ฎีกา 307/2513ฎีกา 1660/2518ฎีกา 560/2529ฎีกา 311/2538ฎีกา 713/2512ฎีกา 265/2534ฎีกา 246/2522
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา